กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 97 การล่าสัตว์สารท 6
อาเหิงหมอบอยู่บนหลังม้า สายลมเฉียดผ่านใบหู พัดเอาคลื่นเสียงสนกับเสียงโห่ร้องเข่นฆ่าไว้เบื้องหลัง
เขาไม่รู้ว่าจื่อเกอวิ่งมานานเท่าใด รู้เพียงลมหายใจของมันหนักหน่วงขึ้นเรื่อย ๆ ลมหายใจทุกคราที่พ่นออกมาล้วนปนกลิ่นคาวเลือดชุ่มฉ่ำ
เขาไม่กล้าหันกลับไปมอง ได้แต่ซบหน้าลงกับแผงคอสีดำสนิทของมัน สองมือกำบังเหียนไว้แน่น
บนสะบักของจื่อเกอยังปักคาอยู่ลูกศรนั้น ก้านศรสั่นไหวตามจังหวะการวิ่ง ทุกครั้งที่สั่นล้วนกระชากบาดแผล เลือดไหลย้อยลงตามแนวขน หยดลงบนรองเท้าหุ้มข้อของเขา แล้วก็ถูกฝุ่นที่กีบม้ากระแทกฟุ้งกลบไว้อย่างรวดเร็ว