กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พันช์พันอักษร
ตอนที่ 141 บุรุษชุดขาวดุจหงส์โผ ผู้ผึ่งผายที่สุดในโลกนี้
ตู้เยว่เจินเหรินเคาะประตูเรือนพัก นี่คือแขกคนที่สองที่เรือนเล็กแห่งนี้ต้อนรับในวันนี้
ผู้เปิดประตูคือเด็กสาวตัวน้อย
ทั้งสองต่างชะงักงันไปชั่วขณะ
ตู้เยว่เจินเหรินยังนับว่าดี เพราะเขาคาดการณ์ไว้แล้ว
แต่มานเอ๋อร์กลับยังตั้งสติไม่ทันอยู่เนิ่นนาน
นักพรตผู้มีท่วงท่ากระดูกมรรคและกลิ่นอายเซียนเบื้องหน้านี้ ต่างจากชายชราผู้นุ่งห่มมอซอเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง ราวเป็นคนละคน
ท้ายที่สุดนางจึงเอ่ยถามหยั่งเชิงว่า “อาจารย์เซียน?”
ตู้เยว่เจินเหรินยิ้มบางพลางกล่าวว่า “อาจารย์ผู้นั้นอยู่หรือไม่?”
มานเอ๋อร์หันกลับไปมองเรือนพักอันว่างเปล่า แล้วกล่าวว่า “อาจารย์เซียนมาช้าไปแล้ว ดูเหมือนอาจารย์เย่เพิ่งออกไป”