กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พันช์พันอักษร
ตอนที่ 113 เด็กหนุ่มกับเจ้าเต่า
หย่างซิงเหยียนสงสารเจ้าเต่าที่กระดองแทบถูกบีบจนแหลก เต่าพี่เอ๋ย มิใช่ข้าไม่ช่วยเจ้า หากแต่เจ้าเป็นผู้รนหาที่ตายเอง
จะกัดที่ใดไม่กัด
กลับต้องเลือกกัดตรงนั้น
ไม่ถูกท่านผู้นี้ทุบตายคาที่ก็นับว่าโชคดีแล้ว
“ผู้อาวุโสโปรดไว้ชีวิต ผู้อาวุโสโปรดไว้ชีวิต!” เจ้าเต่าพ่นไอเย็นออกมาคำหนึ่ง ควบแน่นเป็นตัวอักษร
โชคดีที่เป็นเต่ามีความรู้ มิฉะนั้นยามนี้คงสิ้นใจไปแล้ว
เย่ไป๋อีคลายหัตถ์ลงเล็กน้อย ก่อนเอ่ยเตือนมันว่า “หากมีคราหน้า จะมิใช่เพียงกระดองแตกร้าวง่ายดายเช่นนี้ เข้าใจหรือไม่?”