กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พันช์พันอักษร
ตอนที่ 112 ลงมือให้หนักหน่วงกว่าเดิม
หย่างซิงเหยียนย่อตัวลง มองเด็กน้อยที่ถูกเย่ไป๋อีจับขึ้นมาจากบ่อน้ำด้วยแววตาสองข้างอย่างมีความสุขบนความทุกข์ของผู้อื่น
เจ้าเต่าตัวน้อยเอ๋ย เจ้าเต่าตัวน้อย แม้แต่เจ้าก็ยังหนีไม่พ้นฝ่ามือจอมมารร้าย
เย่ไป๋อีชี้ไปทางหลี่หู่พลางกล่าวว่า “ต่อไปเจ้าก็ตามเขาไปเสีย เข้าใจหรือไม่?”
เจ้าตัวเต่าดูไม่ยินยอมอยู่บ้าง
ให้ข้าตามไอ้เศษสวะคนหนึ่งหรือ?
อย่างไรเสียข้าก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่เปิดสติปัญญาวิญญาณแล้ว หากออกไปข้างนอกจะไม่ต้องรักษาหน้าตาหรือ?