กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พันช์พันอักษร
ตอนที่ 105 คุณหนูไป ข้าก็ไป
ปีนี้ฤดูฝนมาเยือนบ่อยเป็นพิเศษ ฝนโปรยปรายบ้างกระหน่ำบ้าง บ้างตกเพียงครู่บ้างยืดยาว
ฝนหยุดตกมาพักหนึ่งแล้ว
หญิงผมมวยกลมผู้หนึ่งกำลังเดินอยู่บนถนนใหญ่แห่งเมืองจักรพรรดิพิสุทธิ์ ด้านหลังสะพายกระบี่ที่ห่อด้วยผืนผ้าไว้เล่มหนึ่ง มันดูใหญ่โตอยู่บ้าง ช่างไม่เข้ากับหญิงผมมวยกลมผู้มีแขนขาเรียวเล็กผู้นี้เลย
ผู้คนโดยรอบต่างทอดสายตาตื่นตะลึงมาให้ หญิงจากตระกูลใหญ่ผู้นี้มีงานอดิเรกเช่นนี้ได้อย่างไร?
ฝึกกระบี่ก็ช่างเถิด ยังฝึกใช้กระบี่ที่หนักหน่วงถึงเพียงนี้ ช่างไม่เข้ากันอย่างแท้จริง
ไม่รู้จริง ๆ ว่าผู้ที่สอนนางคิดสิ่งใดอยู่