กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พันช์พันอักษร
ตอนที่ 104 กระดานหมากดุจเจียงหนาน
อินทรีเทาทะยานผ่านนภา ลากผ่านสายรุ้งขาวเส้นหนึ่ง บินจากเหนือเจียงหนานสู่แดนไกล ข้ามขุนเขานับพันสายน้ำหมื่นลี้ ผ่านผาสูงชัน วนหลบเสาหินตระหง่านเสียดฟ้า ผ่านกลางวันกลางคืนที่ผันแปรไม่หยุด อาศัยเจตจำนงแห่งอิสรภาพในการโผบิน มุ่งจากใต้สู่เหนือ
ท้ายที่สุดมันพุ่งเข้าสู่นครซึ่งใหญ่กว่าเจียงหนานอยู่ขั้นหนึ่ง ตั้งตระหง่านไร้ขอบเขตสุดสายตา
ครั้นใกล้ถึงนครโบราณอันตระหง่านนั้น อินทรีเทาจึงลดระดับการบิน โฉบบินช้า ๆ เหนือสิ่งปลูกสร้างอันละลานตา อาคารเหล่านั้นสูงต่ำไม่เท่ากัน แต่ละแห่งล้วนหรูหราล้ำค่ากว่าอีกแห่ง
มันแทรกกายผ่านถนนใหญ่ตรอกน้อย ร่างมหึมากลับคล่องแคล่วยิ่ง ราวกับเข้าสู่แดนไร้ผู้คน
เบื้องล่างคือถนนอันคึกคัก ผู้คนสัญจรไปมาไม่ขาดสาย