ตอนที่ 102 ข้าชอบจอมมารร้ายยิ่งนัก เพราะฉะนั้นข้าจึงมาเป็นตัวร้าย

ตอนที่ 102 ข้าชอบจอมมารร้ายยิ่งนัก เพราะฉะนั้นข้าจึงมาเป็นตัวร้าย

กงซุนอวี๋เพ่งมองไป เซียนกระบี่ไร้เทียมทานผู้เปี่ยมด้วยเจตจำนงผู้นั้น ในที่สุดก็กลับมาแล้ว แม้จะอาศัยเพียงปราณกระบี่สายหนึ่งจากอดีตกาล จนบรรลุเป็นเซียนกระบี่ได้เพียงชั่วคราว แต่เพียงเท่านี้ก็น่าตกตะลึงอย่างยิ่ง

เมื่อเผชิญหน้ากับมือกระบี่ชุดดำผู้กำกระบี่ไม้ไว้ในมือ กงซุนอวี๋ก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่ไม่เคยมีมาก่อน

แรงกดดันเช่นนี้ มีเพียงยามเผชิญหน้ากับนักพรตทงเสวียนในครั้งอดีตเท่านั้นที่เขาเคยสัมผัส

“กงซุนอวี๋ ถอยไปเสียเถิด อย่างไรเจ้าก็ทำอันใดข้ามิได้” ระดับของเย่ไป๋อีในยามนี้ผันผวนไม่แน่นอน เดี๋ยวสูงเดี๋ยวต่ำ

ปราณกระบี่ของกงซุนอวี๋ยิ่งทวีความรุนแรง เขาไร้เจตนาจะเก็บงำแม้แต่น้อย “ข้าไม่เชื่อ! เจ้าจะฟันหนึ่งกระบี่มนุษย์สวรรค์นั้นออกมาได้จริงหรือ!”