กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พันช์พันอักษร
ตอนที่ 101 อาจารย์?
“พี่ใหญ่เย่ พวกเราจะวิ่งเร็วถึงเพียงนี้ไปไย?” หย่างซิงเหยียนสั่นสะท้านไปทั้งร่าง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้สัมผัสความสามารถในการทลายมิติเพื่อเดินทางของยอดฝีมือมนุษย์สวรรค์
ยามนี้ผิวหนังของเขาราวกับถูกคมดาบเฉือน ความเจ็บแสบแทงลึกถึงกระดูก
อีกทั้งเขายังมิอาจเข้าใจ บุรุษตรงหน้าผู้นี้เห็นชัดว่าสามารถหลบหนีไปเพียงลำพัง เหตุใดยังต้องพาเขาไปด้วย?
เมื่อหันกลับไปมอง ก็เห็นนิ้วมือมหึมาปรากฏขึ้นเหนือจวนตระกูลจ้าว ก่อนจะร่วงหล่นลงมา ตู้มจนกลายเป็นซากปรักหักพังผืนหนึ่ง
โชคดีที่เขาถูกหิ้วพาหนีอยู่กลางอากาศ มิฉะนั้นหากยืนอยู่บนพื้น เกรงว่าแม้แต่จะยืนให้มั่นคงก็ยังทำมิได้
“พี่ใหญ่เย่ รีบหนีเร็ว! มีสัตว์ประหลาด!”