กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พันช์พันอักษร
ตอนที่ 44 จับกระบี่อีกครา
“ท่านหมอ บอกข้าได้หรือไม่ว่าบัดนี้พี่ใหญ่ของข้ามีอาการเช่นไร?” ไป๋อวิ๋นซานยื่นมือขวางทางหมอไว้
หมอบอกตามความจริงว่า “ชีพจรของนายท่านไป๋มั่นคง ราวกับคนปกติผู้หนึ่ง ทว่าในชีพจรอันมั่นคงนั้นกลับแฝงปราณมรณะสายหนึ่ง อีกทั้งยังหมดสติไม่ฟื้น สถานการณ์จึงไม่สู้ดีนัก”
“ท่านหมอมีวิธีรักษาหรือไม่?” ไป๋อวิ๋นซานถามอีกครั้ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล
“เฒ่าชราผู้นี้มีวิชาไม่ลึกซึ้งนัก ขออภัยที่ไร้ความสามารถ”
หมอเดินออกจากประตูไป พลันพบกับไป๋อวิ๋นสุ่ยที่เพิ่งเร่งรุดมาพอดี ทั้งสองสบตากันคราหนึ่งแล้วพยักหน้าเล็กน้อย
ดูคล้ายว่ารู้จักกัน
เหนือจวนตระกูลไป๋คล้ายมีม่านหมอกหม่นมัวบดบังอยู่ชั้นหนึ่ง
ความอึมครึมชวนให้ผู้คนอึดอัดยิ่งนัก