เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พันช์พันอักษร
ตอนที่ 43 พายุเริ่มก่อตัวแห่งเจียงหนาน
“พี่ใหญ่เย่ เมื่อคืนท่านออกไปข้างนอกหรือ?” ใต้ศาลาริมน้ำไร้ผู้คน อวี๋ซูจู๋เอ่ยถามอย่างระมัดระวัง
เย่ไป๋อีมิได้ปิดบัง พยักหน้ารับ
เรื่องนี้ก็ปิดบังมิได้เช่นกัน
ท้ายที่สุด วันนี้เขากลับจวนตระกูลไป๋ล่าช้า
ไป๋จื้อเสวียนึกถึงแสงกระบี่สายหนึ่งยามเย่ไป๋อีช่วยชีวิตเขาเมื่อคืน ระดับของพี่ใหญ่เย่เกรงว่าจะสูงกว่าท่านพ่อของตนอยู่ขั้นหนึ่ง แม้ท่านพ่อของเขายังไม่อาจหลบการลอบโจมตีของมือสังหารผู้นั้นได้ ทว่าพี่ใหญ่เย่กลับช่วยเขาออกมาจากเงื้อมมือของมือสังหารได้
ท่านพ่อของเขาทะลวงผ่านขอบเขตปฐพีชั้นที่ห้ามาตั้งแต่หลายปีก่อน บัดนี้ย่อมมีแต่สูงขึ้นไม่มีต่ำลง
แต่ระดับเช่นนี้ยังห่างไกลจากคำว่าเพียงพอสำหรับจวนตระกูลไป๋ บรรพชนมนุษย์สวรรค์ของจวนไป๋กำลังชราภาพลงทีละน้อย เริ่มเข้าสู่ช่วงขาลงแล้ว