ความสามัคคี

ความสามัคคี

หากมองจากมุมมองทางประวัติศาสตร์ของคนยุคหลังอย่างเฉิงหว่านอวิ้น ในสายธารประวัติศาสตร์อันยาวนาน ไม่ว่าจะยุคสมัยใด สงครามย่อมเคียงคู่กับความรุ่งเรืองและความเสื่อมถอยของราชวงศ์ศักดินาเสมอ ข้อพิพาทเรื่องดินแดนระหว่างต้าชิงกับซาร์รัสเซียเองก็ยืดเยื้อมาตั้งแต่รัชศกซุ่นจื้อ ตลอดจนสี่รัชกาลทั้งคังซี ยงเจิ้ง และเฉียนหลง โดยไม่เคยหยุดหย่อน

ในยุคนั้นทั้งซาร์รัสเซียและต้าชิงต่างอยู่ในช่วงรุ่งเรืองถึงขีดสุด ฝั่งแผ่นดินจีนคือยุครุ่งโรจน์คังเฉียน ส่วนซาร์รัสเซียก็อยู่ในยุคการปกครองของปีเตอร์มหาราชต่อเนื่องถึงแคทเธอรีนมหาราชินี การขยายดินแดนของสองจักรวรรดิยักษ์ใหญ่จึงเลี่ยงการปะทะกันไม่พ้น ต้าชิงขยายอำนาจไปทางทิศตะวันตกอย่างต่อเนื่องเพื่อผนวกมองโกลกับไซบีเรียเข้าสู่แผนที่ดินแดน ส่วนซาร์รัสเซียก็ขยายอำนาจมุ่งหน้าสู่ทิศตะวันออก หวังจะรุกรานไซบีเรียและแถบลุ่มแม่น้ำเฮยหลงเจียงเพื่อกอบโกยผืนดินและทรัพยากรให้มากขึ้น