เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เปลืองพี่ชาย
พอเอ๋อร์หลินจูแต่งออกไปอย่างเป็นทางการ โม่หย่าฉีก็รู้ว่าเรื่องแต่งงานของตนจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ที่สุดในตำหนักอวี้ชิ่งต่อไป นางไม่ชินกับการตกเป็นเป้าให้คนพูดถึงแบบนี้ และไม่อยากเห็นสายตาของท่านแม่ที่เพิ่งมีความหวังขึ้นมานิดๆ แล้วก็หม่นแสงลงไปอย่างรวดเร็ว
โชคดีที่ตระกูลถงเกิดเรื่อง พระชายารัชทายาทจึงไม่เอ่ยถึงเรื่องที่จะยกนางให้อวี้จู้อีก หรืออาจเป็นเพราะตระกูลสือหมดสิ้นความหวังไปแล้วจริงๆ ก็เป็นได้
ยามนี้นางไม่ยอมพูดจาอะไรเลย กินยาแต่ละวันก็คายทิ้งไปเสียครึ่งหนึ่ง โม่หย่าฉีพยายามเค้นสมองหาเรื่องมาชวนท่านแม่คุยทุกวัน แต่กลับไม่ได้แม้แต่สายตาเหลือบมองสักแวบ นับตั้งแต่ถูกแม่นมลี่กับพวกฮว่าจี๋ช่วยกันพยุงขึ้นมาคุกเข่าบนเบาะนวมเพื่อฟังขันทีผู้แทนพระองค์คังซีมาถ่ายทอดพระราชกระแสตำหนินานถึงหนึ่งเค่อ นางก็รู้สึกว่าตนเองอับอายขายหน้าจนหมดสิ้น จึงไม่ยอมเอ่ยปากพูดอะไรอีกเลย