กำหนดตัว

กำหนดตัว

พอองค์รัชทายาทเสด็จไปตำหนักเฉียนชิงกงเพื่อทูลขอลูกสะใภ้ให้ลูกชายทั้งสองคน เฉิงหว่านอวิ้นก็รู้สึกเหมือนได้ยกภูเขาออกจากอก พอนั่งพักสักประเดี๋ยวก็ย้ายไปนั่งใต้ต้นไม้ ผึ่งแดดเป็นเพื่อนเจ้าเต่ากุยกุย

เจ้ากุยกุยนอนผึ่งแดดจนเหยียดขากางทั้งสี่ข้าง มีเพียงกระดองท้องที่พาดอยู่บนก้อนหิน มันชูหัวขึ้นสูง ตาหรี่ลงครึ่งหนึ่ง เฉิงหว่านอวิ้นมองแล้วก็ขำ พลอยรู้สึกสบายอารมณ์ไปด้วย

แสงแดดส่องลอดกิ่งไม้ลงมาเป็นหย่อมๆ บนพื้น ปีนี้มีการคัดเลือกสาวงามครั้งใหญ่ ฮ่องเต้จึงยังไม่มีพระดำรัสให้เสด็จแปรพระราชฐานไปยังสวนช่างชุนหยวน ทุกตำหนักในวังจึงถูกไอความร้อนแผดเผาของฤดูร้อนโอบล้อมเอาไว้

ตอนนั้นเอง บรรดาขันทีใช้แรงงานของสำนักพระราชวังก็ร้อนจนเหงื่อท่วมหัว กำลังเข็นรถลากแบนๆ บรรทุกผักสดตามโควตาประจำวันของเรือนแถวด้านหลังเข้ามา พอพวกเขาเดินผ่านประตูด้านข้าง เฉิงหว่านอวิ้นตาไวเหลือบไปเห็นผักกาดขาวหัวโตเป้งแถมยังดูสดฉ่ำน้ำสองหัวอยู่บนรถเข็น

“เดี๋ยวก่อน” จู่ๆ นางก็เกิดนึกอยากกินขึ้นมา “ทิ้งผักกาดขาวไว้ก่อนนะ”

เทียนจินรีบวิ่งเหยาะๆ ไปทันที เพียงครู่เดียวก็แบกผักกาดขาวที่ใหญ่กว่าหัวตัวเองตั้งหลายเท่าไว้สองข้างบ่า กอดกลับมาอย่างทุลักทุเล

เฉิงหว่านอวิ้นสั่งให้ปี้เถาไปหากะละมังมาสองใบ นำผักกาดขาวมาบิออกเป็นสองซีกแล้วล้างทำความสะอาด ใบผักกาดที่ดูกรอบกรุบเกาะด้วยหยดน้ำใสยิ่งทำให้นางกลืนน้ำลายเอื๊อก

นางอยากกินกิมจิผักกาดขาวรสเผ็ดแบบตงเป่ยเสียแล้ว