เก็บป้ายชื่อ

เก็บป้ายชื่อ

เฉิงหว่านอวิ้นไม่รู้เลยว่าตรงข้ามศาลาเจี้ยงเสวี่ยเซวียนมีตัวป่วนตัวน้อยแอบอยู่ถึงสามคน เมื่อวานหลังจากนางกับองค์รัชทายาท ‘ออกศึก’ กันเสร็จแล้วมานอนซุกใต้ผ้าม่านคุยกระซิบกระซาบ นางก็เพิ่งสะดุดตากับแม่นางสกุลฟู่ฉาผู้นี้เช่นกัน

หลังเสร็จศึกและเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ทั้งสองคนก็รู้สึกเกียจคร้านอยู่บ้าง องค์รัชทายาทสวมชุดผ้าโปร่งบางเบาเอนพิงหัวเตียงอ่านฎีกาเกี่ยวกับการค้าทางทะเล มือหนึ่งถือฎีกา อีกมือโอบไหล่เฉิงหว่านอวิ้นไว้ เวลาครุ่นคิดก็ยังเผลอบีบติ่งหูนางเล่น หรือไม่ก็ม้วนผมยาวสลวยที่ทอดผ่านไหล่ของนางไปพลาง

บนเตียงเปลี่ยนเป็นเบาะผ้าไหมเนื้อเย็น ใต้เบาะยังมีเสื่อไม้ไผ่รองรับ อีกทั้งอ่างน้ำแข็งยังวางอยู่ข้างเตียง พอยามค่ำคืนเปิดหน้าต่างไว้ครึ่งหนึ่ง สองคนนอนคลอเคลียกันจึงไม่รู้สึกร้อนเลยสักนิด เพียงแต่ยิ่งอ่านฎีกาองค์รัชทายาทก็ยิ่งขมวดคิ้วแน่น พอเขาขมวดคิ้วทีไร เฉิงหว่านอวิ้นก็เอามือไปลูบทีนั้น ผ่านไปครู่เดียวเขาก็ขมวดคิ้วอีก นางก็ยื่นมือไปคลึงให้คลายออก

สุดท้ายองค์รัชทายาทจนใจจนต้องก้มมองนาง ส่วนนางก็เอาแต่ยักไหล่หัวเราะคิกคัก

สองสามวันก่อนมีข่าวว่าเรือสินค้าถูกพวกฝรั่งผมแดงปล้นไปอีก ก่อนหน้านี้ราชสำนักยังถกเถียงเรื่องเรือสินค้าถูกปล้นกันไม่สะเด็ดน้ำ แต่ราษฎรตาดำๆ กลับเริ่มลุกขึ้นมาโต้กลับกันเองแล้ว