เรื่องแต่งงาน

เรื่องแต่งงาน

พอราชสำนักปิดผนึกตราประทับหยุดปีใหม่ อิ้นเหริงก็ว่างลงทันตา ทว่าเขากลับเห็นอาหว่านยิ่งจัดการเรื่องช่วงปีใหม่ก็ยิ่งอารมณ์ฉุนเฉียวขึ้นทุกวัน

อิ้นเหริงจึงคอยเอาใจเป็นพิเศษ ทุกเช้าตรู่ตื่นมาก็รีบไปปลุกเด็กๆ ทุกคน คอยคุมแต่งตัวให้เรียบร้อยทีละคน แล้วพาวิ่งซนเจี๊ยวจ๊าวออกไปขี่ม้า ล่าสัตว์ เล่นสเก็ตน้ำแข็ง ปีนเขา เล่นหิมะ กว่าจะกลับมาก็ปาเข้าไปเที่ยงวัน วิ่งเล่นจนพวกตัวแสบหมดแรงล้มตัวลงนอนหลับเป็นตาย จากนั้นเขาก็ช่วยอาหว่านอุ้มหงจิ้นกับฝัวเอ่อร์กั่วชุนไปนอนที่ห้องอุ่นอีกห้อง คอยนอนเฝ้าดูแลเอง

เด็กสองคนนี้พออายุได้สามสี่ขวบก็ไม่ยอมให้แม่นมกล่อมนอนอีก ชอบตามติดอาหว่านแจ พอตอนนี้อาหว่านยุ่งอยู่ และมีท่านพ่อที่หาดูได้ยากว่าว่างมาคอยนอนเป็นเพื่อน เด็กๆ ก็เลยยอมรับได้แบบจำใจนิดๆ

พอไม่มีเด็กๆ มาคอยกวนใจ อารมณ์ของเฉิงหว่านอวิ้นก็รอดจากเส้นระเบิดมาได้หวุดหวิด ประกอบกับผ่านคืนส่งท้ายปีเก่าไปแล้ว ของขวัญปีใหม่ที่ต้องเตรียมและตกรางวัลก็ส่งไปเกือบครบ พอวันชิวอิกไปกราบอวยพรปีใหม่คังซี หวงไท่โฮ่ว และพระสนมตำหนักต่างๆ เสร็จเรียบร้อย กำหนดการหลังจากนั้นก็ง่ายขึ้นเยอะ มีแค่วันนี้ไปดื่มเหล้าบ้านน้องชายคนนี้ วันพรุ่งนี้ไปดื่มบ้านน้องชายคนนู้น ไม่ได้ยุ่งยากน่าปวดหัวอีก นางจึงค่อยๆ กลับมาเป็นคนใจเย็นสบายอารมณ์เหมือนเดิม