เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
แตกหัก
พอกินกบเสร็จ ฟ้าก็เริ่มมืด ดวงดาวระยิบระยับราวกับตะปูเงินตรึงอยู่บนท้องฟ้ายามค่ำคืน หงซีถือกล้องส่องทางไกลขี่ม้าตามเอ๋อร์หลินจูไปนอนดูดาวที่ทุ่งหญ้า
เฉิงหว่านอวิ้นยืนหั่นผลไม้อยู่ในลานเรือน ก่อนจะราดแยมที่เพิ่งกวนเสร็จใหม่ ๆ กับโยเกิร์ตลงไป ทำของว่างแจกทุกคนอย่างอารมณ์ดี
ขันทีและนางกำนัลต่างเข้ามาช่วยนางเป็นลูกมือ องครักษ์ก็ติดตามพวกองค์ชายน้อยกับเกอเกอะออกไปข้างนอก ทุกคนรอบตัวต่างมีอะไรทำกันหมด มีเพียงอิ้นเหริงคนเดียวที่ยืนว่างอยู่กลางลานเรือน ปล่อยให้ลมเย็นที่พัดมาวูบหนึ่งปะทะใบหน้า ความขุ่นมัวที่ตั้งใจจะลืมไปแล้ว พอลมเย็นกระทบร่างก็คล้ายกับฝุ่นทรายที่ฟุ้งตลบขึ้นมาจุกแน่นอยู่ในอกอีกครั้ง
วันนี้ตอนที่เขาเข้าไปในตำหนักต้านหนิงจู ถึงเพิ่งได้เห็นว่าทั้งคังซี หวงไท่โฮ่ว รวมถึงไท่จื่อเฟยที่อ้างกับคนนอกว่าป่วยหนักต่างก็ประทับอยู่ที่นั่นกันพร้อมหน้า
อิ้นเหริงเดินผ่านประตูกลางวังหลายชั้น สวนทางกับขันทีน้อยที่ยกสำรับเข้าออกขวักไขว่ราวกับสายน้ำ เมื่อก้าวเข้าไปในโถงบุปผาเล็กที่จัดตั้งโต๊ะเสวยไว้เรียบร้อยแล้ว เขาก็เห็นหวงไท่โฮ่วกับคังซีนั่งอยู่ที่โต๊ะกลมไม้จันทน์แดงสลักลายนกกางเขนเกาะกิ่งเหมย โดยมีไท่จื่อเฟยยืนยิ้มแย้มคอยปรนนิบัติอยู่ข้างกายหวงไท่โฮ่ว คอยคีบอาหารให้ด้วยตัวเอง