ที่แจ้งและที่มืด

ที่แจ้งและที่มืด

ลมฟ้าอากาศเดือนห้าไม่ร้อนไม่หนาว กองทัพใหญ่ของฮ่องเต้ยกพลออกเดินทางไปแล้ว วังหลวงจึงดูเหมือนจะเงียบสงบลงตามไปด้วย

ฮ่องเต้เสด็จนำทัพด้วยพระองค์เอง ไม่กี่วันต่อมาฮองไทเฮาก็พาองค์ชายสิบสี่เสด็จไปยังเขาอู่ไถซาน ยามนี้งานทั้งในและนอกวังจึงตกอยู่ในการดูแลของพระชายารัชทายาทกับสี่พระชายา แม้พระชายารัชทายาทจะทรงพระครรภ์ แต่นางก็จัดแจงวางแผนไว้ล่วงหน้านานแล้ว ทุกเรื่องมีธรรมเนียมและกฎเกณฑ์กำหนดไว้ แค่ทำตามนั้นก็พอ ให้แต่ละตำหนักดูแลเรื่องของตัวเองไป ทั้งยังทูลขอพระราชานุญาตให้สี่พระชายามาช่วยสะสางงาน ทว่าตราหงส์ก็ยังคงกุมไว้ในมือนางอยู่ดี

ส่วนเรื่องราชกิจของบ้านเมืองย่อมเป็นหน้าที่ขององค์รัชทายาท ทว่าองค์รัชทายาทกลับไม่เหมือนแต่ก่อนแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเรื่องใหญ่เรื่องเล็ก พระองค์จะเรียกเหล่าเน่ยต้าเฉินกับเสนาบดีหกกรมมาร่วมหารือในราชสำนักเสมอ เรื่องไหนได้ข้อสรุป ก็ทำตามความเห็นของเหล่าขุนนาง จากนั้นก็เขียนจดหมายรายงานให้คังซีทรงทราบ ส่วนเรื่องไหนหาข้อสรุปไม่ได้ พระองค์ก็เขียนเป็นฎีกาส่งให้คังซีเพื่อขอคำวินิจฉัย นั่งว่าราชการแทนมาได้หลายวันแล้ว แต่กลับไม่เคยตัดสินใจอะไรด้วยตัวเองเลยสักเรื่อง

หมิงจูไม่ได้ติดตามไปกับกองทัพ เขาคอยสังเกตการณ์องค์รัชทายาทอยู่หลายวัน รู้สึกยิ่งนักว่ารัชทายาทลื่นไหลจับไม่ติดขึ้นทุกวัน คาดว่าคงจับผิดหาช่องโหว่ในราชสำนักไม่ได้แล้ว หมิงจูผู้ชรานอนคิดทบทวนอยู่ในจวนน่าหลันอยู่ค่อนคืน จึงตัดสินใจเปิดใช้สายลับคนหนึ่งในวังเพื่อส่งข่าวไปถึงฮุ่ยเฟย