กลับเมืองหลวง

กลับเมืองหลวง

นาเกลือที่อยู่ใกล้หยางโจวที่สุดก็คือนาเกลือหลิวจวงในอำเภอต้าเฟิง

เช้าตรู่วันนี้ ดวงอาทิตย์สีแดงเจิดจ้าลอยพ้นเส้นขอบฟ้า สาดแสงส่องกระทบโรงต้มเกลือที่สร้างเรียงรายในนาเกลือหลิวจวง หลิวลู่เกินผู้เป็นชาวต้มเกลือตื่นขึ้นตามความเคยชินท่ามกลางเสียงคลื่นซัดสาด เขาก้มตัวมุดออกจากโรงต้มเกลือที่ทั้งร้อนทั้งอบอ้าว เดินหาวหวอดๆ เข้าไปในดงหญ้าเกลือรกทึบแถบหาดเลนกว้างใหญ่เพื่อปัสสาวะเหมือนเช่นทุกวัน

เขาเป็นคนหลิวจวงขนานแท้ คนที่นี่อยู่ติดทะเลกว้างก็หากินกับทะเล คนหลิวจวงสืบทอดอาชีพต้มเกลือกันมารุ่นสู่รุ่น แถบนี้มีแนวชายฝั่งทอดยาวสุดลูกหูลูกตา คลื่นลมในทะเลเหลืองซัดสาดม้วนเอาตะกอนทรายมาทับถมกันที่หลิวจวงจนกลายเป็นหาดเลนขนาดใหญ่

หลิวลู่เกินยืนปัสสาวะจนสบายตัว แล้วชักเคียวข้างเอวออกมาตัดหญ้าในดงต่อทันที พวกเขาหาเชื้อเพลิงจากแถวนี้เป็นหลัก โดยใช้ต้นหญ้าพวกนี้มาเป็นฟืนต้มเกลือ หญ้าในแถบนี้มีทั้งหญ้าจางเหมา หญ้าคา ลำต้นสูงและโตไว ทั้งยังมีพวกวัชพืชต้นเตี้ยๆ อีกสารพัดที่หลิวลู่เกินเองก็เรียกชื่อไม่ถูก แต่ถึงอย่างไรของพวกนี้ก็ประหยัดกว่าใช้ฟืนไม้ตั้งเยอะ หญ้าที่เขาตัดไว้เมื่อวานเผาไปหมดแล้ว วันนี้เลยต้องออกมาตัดใหม่อีกรอบ