ก่อเรื่อง

ก่อเรื่อง

ตอนที่เอ๋อร์หลินจูกับหงซีต้องย้ายไปอยู่ตำหนักหนิงโซ่ว ไม่เพียงแต่บ่าวไพร่ที่คอยรับใช้จะตามไปด้วยทั้งหมด แต่วั่งไฉกับมี่มี่ก็ย้ายไปอยู่เป็นเพื่อนด้วยเพราะกลัวว่าจะไม่มีใครดูแล พอรอบตัวมีแต่คนที่คุ้นเคย เด็กทั้งสองคนจึงไม่มีปัญหาเรื่องปรับตัวเลยแม้แต่น้อย ใช้ชีวิตกันอย่างมีความสุขทุกวัน

จะมีก็แต่บางเวลาที่หงซีร้องหาท่านแม่ เอ๋อร์หลินจูถึงจะพลอยกลัดกลุ้มไปด้วย นางเองก็คิดถึงท่านแม่อยู่เหมือนกัน แต่นางโตแล้ว ก่อนท่านแม่จะออกเดินทางได้กำชับเอาไว้ว่า นางเป็นพี่สาว ต้องแบกรับหน้าที่ของพี่ใหญ่ คอยดูแลน้องชายและดูแลตัวเองให้ดีไปพร้อมกัน

เอ๋อร์หลินจูเกี่ยวก้อยสัญญากับท่านแม่ไว้แล้ว จึงจำได้ขึ้นใจ

อีกอย่างนางก็พบฮองไทเฮาอยู่บ่อย ๆ วันแรกที่ยกโขยงกันเข้ามาอยู่ในตำหนักหนิงโซ่ว พอนางไปถึงก็โผเข้าไปออดอ้อนในอ้อมอกอันอบอุ่นของฮองไทเฮาทันที “เสด็จย่าเพคะ หลานอยากดูนกยูงที่เสด็จย่าเลี้ยงรำแพนหางเพคะ!”

ทำเอาฮองไทเฮาทรงพระสรวลจนหุบไม่ลง ทรงสั่งให้ขันทีรีบไปจูงนกยูงเขียวทั้งสองตัวมาให้ดูติด ๆ กัน

ส่วนหงซีก็ลากตุ๊กตาผ้าหมูน้อยที่เฉิงหว่านอวิ้นเย็บให้มาด้วย เขาไม่ต้องให้แม่นมจูง แต่เดินเข้าไปทำความเคารพฮองไทเฮาอย่างเรียบร้อยสง่างามด้วยตัวเอง พอตัวเองทำความเคารพเสร็จยังไม่พอ ยังจับหมูน้อยที่สวมเสื้อคลุมยาวกับหมวกกัวพีเม่าให้จัดท่าคุกเข่าคำนับแบบต้าเชียนด้วย แล้วพูดอย่างจริงจังว่า “หมูน้อยก็ขอถวายพระพรเสด็จย่าพ่ะย่ะค่ะ ขอเสด็จย่าทรงพระเกษมสำราญ”