อาหารเช้า

อาหารเช้า

พอถึงปลายยามโหย่ว เฉิงหว่านอวิ้นกับพวกองค์รัชทายาทก็ขึ้นเรือลำเลียงท้องแบนลำหนึ่งที่เพิ่งขนถ่ายเสบียงเสร็จ เพื่อส่งเสริมการขนส่งทางน้ำและช่วยประหยัดงบ ราชสำนักเคยออกคำสั่งอนุญาตให้เรือลำเลียงที่ขนถ่ายเสบียงเสร็จแล้วบรรทุกสินค้าอย่างสุรา ผ้า ไม้ไผ่หรือไม้ท่อนไปขายตามท่าเรือริมทางได้ ทั้งยังอนุญาตให้รับผู้โดยสารไประหว่างทาง เดินเรือขนของและขนคนไปพร้อมกัน

ลำพังเต๋อจู้กับทหารคนสนิทก็คนเยอะพอจะเหมาเรือลำเลียงได้ทั้งลำอยู่แล้ว ยิ่งพวกเขาจ่ายเงินให้อย่างงาม หัวหน้าสมาคมเรือก็เลยคอยวิ่งวุ่นดูแลเต๋อจู้ที่คอยจัดแจงเรื่องราว ปากก็เรียก “นายท่าน” ไม่ขาดคำ นึกว่าเขาเป็นคหบดีผู้มั่งคั่งมาจากไหน ทั้งสั่งคนให้ช่วยแบกสัมภาระให้ฟรี สั่งคนไปทำความสะอาดห้องพักบนเรือทั้งห้าห้องจนเอี่ยมอ่อง แถมยังจุดเครื่องหอมอบห้องให้อีกต่างหาก

เรือลำนี้มีทั้งหมดสิบสามห้อง ด้านหน้าพวกของเฉิงหว่านอวิ้นจับจองพักผ่อน ส่วนด้านหลังเป็นสินค้าสารพัดอย่างที่ทางสมาคมเรือเตรียมเอาไปขาย

ตอนที่เฉิงหว่านอวิ้นเข้าเมืองหลวงมาคัดเลือกตัว นางยังนั่งเรือบรรทุกสินค้าลำเล็ก ๆ พอเจอลมคลื่นโคลงเคลงที คนในห้องก็เมาเรือกันจนแทบสลบไปเป็นแถบ เมื่อเทียบกันแล้ว เรือลำเลียงลำนี้ทั้งใหญ่ทั้งแล่นได้นิ่งสนิท เฉิงหว่านอวิ้นนั่งแล้วกระปรี้กระเปร่าเป็นปกติ แถมยังออกไปยืนชมวิวบนดาดฟ้าเรือได้สบาย ๆ