ท้องพระคลังขาดดุล

ท้องพระคลังขาดดุล

ห้องหนังสือของตำหนักฉุนเปิ่นจุดเตาไฟไว้นานแล้ว อบอุ่นสบายราวกับอยู่ในฤดูใบไม้ผลิ

อิ้นเสียงก้มตัวลง ยืนมองเสือไม้แกะสลักบนขอบหน้าต่างขององค์รัชทายาทอย่างสนใจใคร่รู้ ไม่รู้เหมือนกันว่าใครเป็นคนคิดแบบ อ้วนกลมจนแปลกตา ใครเห็นก็อดขำไม่ได้ ของชิ้นนี้น่าจะเป็นของโปรดขององค์รัชทายาทแน่ๆ เพราะลวดลายเสือสีเหลืองสลับดำบนตัวเจ้าเสืออ้วนถูกลูบคลำจนขึ้นเงาวับ บางจุดถึงกับสีหลุดลอกเผยให้เห็นเนื้อไม้จันทน์สีม่วงด้านใน

ปีนี้เขาเพิ่งจะอายุสิบขวบ สนมจางเจียผู้เป็นแม่แท้ๆ ร่างกายไม่แข็งแรงทั้งยังไม่เป็นที่โปรดปราน ต้องอาศัยอยู่เรือนข้างของตำหนักหย่งเหอมาตลอด เขาจึงสนิทสนมกับพี่สี่มากกว่าใคร ที่สำคัญคือพี่สี่ไม่เคยแกล้งคนเหมือนอย่างพี่เก้ากับพี่สิบเลยสักครั้ง

โดยเฉพาะเรื่องการคำนวณที่เขาไม่ถนัด พี่สี่ได้รับบัญชาจากเสด็จพ่อให้มาสอนการคำนวณแก่เขาด้วยตัวเอง ทั้งสองอยู่ด้วยกันเช้าค่ำ พี่สี่ไม่เคยแสดงความรำคาญใจเลยสักนิด ไม่ว่าจะไปเรียนที่ห้องพระอักษรซ่างซูฝาง หรือตามเสด็จไปนอกด่าน อิ้นเสียงก็เป็นเหมือนหางแถวตัวน้อยที่คอยตามติดพี่สี่ไปทุกหนทุกแห่ง

ส่วนพี่สี่ก็เป็นหางแถวตามติดองค์รัชทายาทอีกทอดหนึ่ง เมื่อหางเกาะหางต่อกัน วันนี้เขาจึงหน้าด้านตามมาด้วยเสียเลย

อิ้นเจินอายุครบสิบแปดปีแล้ว เขาเกิดเดือนสิบ ถือว่าอายุน้อยในรุ่นเดียวกัน แต่ว่านิสัยใจคอกลับสุขุมรอบคอบและเก่งกาจคล่องแคล่ว ทั้งยังมีความเด็ดเดี่ยวดื้อรั้นอยู่ในตัว งานใดก็ตามหากตกถึงมือเขาเป็นไม่มีทางทำไม่สำเร็จ