รวมตัวสังสรรค์

รวมตัวสังสรรค์

ขณะที่ยิ่นเหริงกำลังออดอ้อนคังซีอยู่ที่พระที่นั่งเฉียนชิงกง อีกด้านหนึ่ง เฉิงหว่านอวิ้นก็กำลังเร่งเตรียมวัตถุดิบสำหรับกินเลี้ยงสานสัมพันธ์กันในคืนนี้

นางเริ่มเตรียมการช้าไปหน่อย พอแม่นมจินมาส่งข่าวถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าวันนี้ถึงวันที่สิบห้าเดือนสี่แล้ว

วันเวลาผ่านไปไวจริงๆ วันๆ เอาแต่กินๆ ดื่มๆ แล้วก็นอนกับองค์รัชทายาท ชีวิตไม่ได้ทนยากทนเย็นอย่างที่คิดไว้เลยสักนิด ทีแรกที่รู้ว่าจะต้องเข้าตำหนักบูรพามาปรนนิบัติองค์รัชทายาท นางแทบจะร้องไห้เหมือนคนสิ้นพ่อสิ้นแม่ ตอนเข้ามาใหม่ๆ ก็มีแต่คนค่อนขอดว่าคนที่มีชาติกำเนิดอย่างนาง ได้เข้ามาปรนนิบัติในตำหนักบูรพานับว่าฮวงซุ้ยบรรพบุรุษมีควันเขียวพวยพุ่งแท้ๆ

ตอนนั้นเฉิงหว่านอวิ้นทำหน้าเรียบเฉยพลางคิดในใจว่า แค่ควันเขียวจะไปพออะไร ฮวงซุ้ยบรรพบุรุษตระกูลเฉิงคงโดนใครจุดไฟเผาวอดมากกว่า ถึงได้ซวยบัดซบขนาดนี้

อย่างที่ทุกคนรู้กันดี