กินอะไรดี

กินอะไรดี

“พอหยางเกอเกอไปถึงเรือน ก็เชิญแม่นมหลิงนั่งที่นั่งเอกก่อนเจ้าค่ะ จากนั้นก็ขอให้ช่วยจัดการเรื่องบ่าวไพร่ ทั้งยังสืบถามว่าธรรมเนียมการปูนบำเหน็จคนในวังปกติให้กันเท่าไหร่ แล้วถึงได้เทียบตามเกณฑ์ที่ท่านเคยให้ มอบรางวัลไปคนละสองตำลึง พอแม่นมหลิงจะกลับ หยางเกอเกอก็เอาอกเอาใจเดินไปส่งถึงหน้าประตูเรือน แถมยังแอบยัดถุงเงินใบโตให้ด้วย แต่แม่นมหลิงไม่ยอมรับเจ้าค่ะ”

แม่นมจินเพิ่งได้รับพระราชทานพระเมตตาให้เข้าวังมาหลังจากหลี่ซื่อตั้งครรภ์ นางเป็นคนโปรดข้างกายหลี่ซื่อ ไม่เพียงเพราะเป็นแม่นมที่เลี้ยงดูหลี่ซื่อมาตั้งแต่แบเบาะ แต่ยังเพราะความสามารถในการสืบข่าวของนางที่คนทั่วไปยากจะเทียบได้

“ช่างเป็นคนมักใหญ่ใฝ่สูงเสียจริง” หลี่ซื่อหัวเราะอย่างไม่ใส่ใจ “เทียบตามเกณฑ์ข้าไปหมดทุกอย่าง นี่เพิ่งจะก้าวเข้าประตูก็วางตัวคิดว่าตัวเองเป็นเซ่อฝูจิ้นแล้วงั้นสิ”

“จริงแท้แน่นอนเจ้าค่ะ!” แม่นมจินกลับมองหยางเกอเกอเป็นศัตรูตัวฉกาจ จึงรีบรับคำ “แม้ต่อหน้าท่านจะดูนอบน้อม แต่บ่าวเห็นว่านางไม่ใช่คนอยู่อย่างสงบเสงี่ยมแน่ ตอนนี้นางเลื่อนขั้นหลิ่วเอ๋อร์เป็นนางกำนัลเอก เอาไว้ข้างกายเพื่อคอยซักถามความชอบขององค์รัชทายาทตลอดเวลาเลยเจ้าค่ะ!”