เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 602
ที่นี่ คือการปรากฏขึ้นของความเคียดแค้นยึดติดของหมิงหนิงซวง เธอที่อยู่ในช่วงสุดท้ายของการดับสลาย จึงเป็นหนึ่งเดียวของที่แห่งนี้
เป็นเธอ ที่ทำให้ตนเองกลายเป็นเว่ยเจิ้งเต้า
ส่วนอาหลีที่ในความเป็นจริงจับมือตนไว้ ควรจะต้องเข้ามาในงานเลี้ยงด้วยกันกลับหายไป แสดงว่าอาหลีก็คงถูกจัดวางไว้แล้วเช่นกัน
หลี่จุยหย่วนมองไปยังลานเรือนเล็กที่ประดับประดาด้วยโคมไฟและผ้าแพรสีสันสดใสท่ามกลางกลุ่มสิ่งปลูกสร้างเบื้องล่างอีกครั้ง เด็กหนุ่มคาดเดาว่า คนที่นั่งตัวตรงอยู่ข้างเตียงในห้องหอภายในเรือน น่าจะเป็นอาหลีในรูปลักษณ์ของหมิงหนิงซวง บนร่างสวมใส่ชุดเจ้าสาวที่เธอเย็บปะด้วยตนเอง
ด้วยความเคยชิน หลี่จุยหย่วนจึงอยากจะคำนวณหาความหมายลึกซึ้งที่แฝงอยู่เบื้องหลังการกระทำนี้ตามสัญชาตญาณ
ทว่าเด็กหนุ่มก็รีบตัดความคิดของตนเองทิ้งไปอย่างรวดเร็ว
ไม่มีอะไรอื่น นับตั้งแต่ที่ตนได้สัมผัสกับหมิงหนิงซวงมา สิ่งที่นำทางมาโดยตลอดล้วนเป็นความรู้สึก
บางครั้ง ก็ไม่จำเป็นต้องคิดถึงผู้คนให้ซับซ้อนจนเกินไป นั่นจะทำให้ตนเองต้องไปประลองปัญญากับความว่างเปล่า
ดังนั้น เรื่องราวมันอาจจะเรียบง่ายอย่างยิ่งว่า: