เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 592
ตอนที่หลี่จุยหย่วนเพิ่งขึ้นมาบนเขาหลูซาน จ้าวอี้ก็เคยกล่าวไว้ว่า: การมาของแกทำให้ในใจข้ารู้สึกหวิวๆ พิกล
ปากบอกรังเกียจ ทว่ากลับไม่กระทบต่อความเข้าขารู้ใจในการประสานกระบวนท่าแม้แต่น้อย
สถานการณ์เบื้องหน้า อยู่นอกเหนือความคาดหมาย แต่อยู่ในเหตุและผล
แม้กระทั่งจ้าวอี้ยังไม่อาจจินตนาการได้เลยว่า หากตนสามารถกำราบสิ่งชั่วร้ายระดับ ‘คุณย่าทวด’ ในประวัติศาสตร์ตระกูลหมิงตนนี้ลงได้ จะได้รับส่วนแบ่งผลบุญกุศลมหาศาลปานใด
แน่นอนว่า ข้อแม้คือตนต้องไม่ถูก ‘คุณย่าทวด’ ท่านนี้กำราบเสียก่อน
ยิ่งไปกว่านั้น ในเมื่อเป็นระลอกคลื่นของตน หาก ‘คุณย่าทวด’ ตนนี้หลุดรอดออกไปสร้างความเดือดร้อนแก่ทุกสารทิศ โทษทัณฑ์แห่งผลกรรมย่อมโถมทับจนเขาจ้าวอี้จมมิดตายอย่างแน่นอน
การสะกดข่มนาง ย่อมเป็นหน้าที่ที่ตนไม่อาจปฏิเสธได้
ส่วนว่าจะสะกดข่มอย่างไรนั้น…
ทวารมรณะตรงหน้าอกของจ้าวอี้หยุดการทำงานไปตั้งนานแล้ว ด้านหลังมีคนแซ่หลี่อยู่ ไม่จำเป็นต้องมาช่วยกันคำนวณให้เปลืองพลังสมอง