เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 582
บทที่ 581
ภายใต้ความมืดมิดแห่งราตรี หมีเซิงเดินเคียงข้างหลี่ซานเจียงไปตามทางเดินสายเล็กๆ มุ่งหน้ากลับบ้าน ตลอดทาง หลี่ซานเจียงคอยพร่ำกำชับสั่งสอนเขาอยู่ไม่ขาดปาก
แม้ว่าจะเคยพาหมีโหวไปคุมพิธีมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง ทว่าการที่หมีโหวจะต้องออกไปคุมพิธีเพียงลำพังนั้นยังถือเป็นครั้งแรก หลี่ซานเจียงจึงรู้สึกไม่ค่อยวางใจอยู่อ้างว้าง
“หมีโหวเอ๊ย จำได้หมดแล้วหรือยัง”
“จำได้หมดแล้วครับ”
“ตื่นเต้นไหมล่ะ”
“นิดหน่อยครับ”
“ไม่เป็นไร ไปอย่างผึ่งผายสง่างามเลย จดจำขั้นตอนทั้งหมดไว้ในใจ ผ่านไปทีละด่าน ทีละขั้นตอน พอผ่านด่านหนึ่งไปแล้วก็เข้าสู่ด่านต่อไป อย่าไปมัวคิดว่าก่อนหน้านี้ทำตรงไหนได้ไม่ดีพอ ให้มองแค่ปัจจุบันตรงหน้าก็พอ
ตอนที่เจ้าจ้วงจ้วงจะสอบเข้ามหาวิทยาลัย ข้าก็พูดกับมันแบบนี้นี่แหละ แล้วพอมันไปสอบ มันก็ทำคะแนนออกมาได้ดีมากเลยนะ”