เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 571
สายตาของจางหลี่เลื่อนไปหยุดอยู่ที่สมุดรายนามใต้โต๊ะหิน มีผู้มาเยือนคนหนึ่งที่มีอายุใกล้เคียงกัน ชื่อนามว่าซุนเวย
เมื่อวานนี้นักพรตซุนจงใจมาลงทะเบียนไว้ที่ตน โดยบอกว่าหลานสาวตัวน้อยของตนจะเดินทางมาในเร็วๆ นี้
แต่คาดไม่ถึงเลยว่า คำว่าเร็วๆ นี้ จะรวดเร็วถึงเพียงนี้
จางหลี่ลอยตัวออกจากศาลา เตรียมจะออกไปต้อนรับ
พอเพิ่งจะเข้าใกล้ ร่มดอกไม้คันเล็กในมือของซุนเวยก็หมุนวนขึ้นมาเองโดยอัตโนมัติ เด็กหญิงตัวน้อยจึงหุบรอยยิ้มลงทันที แววตาแฝงความหวาดกลัวพลางมองไปยังทิศทางที่จางหลี่อยู่
จางหลี่หยุดฝีเท้า
ซุนเวยมือสั่นระริก ล้วงกระดาษยันต์แผ่นหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ขยำอยู่สองสามที กระดาษยันต์ก็มีน้ำซึมออกมา เด็กหญิงตัวน้อยจึงนำมาป้ายที่ดวงตาทั้งสองข้าง
หลังจากมองเห็นจางหลี่ เธอก็ตกใจจนถอยหลังไปสองก้าวในทันที จมูกย่นฟุดฟิด ขนตากะพริบถี่รัว คล้ายกำลังจะร้องไห้ออกมา
แต่เธอก็ยังคงสูดหายใจเข้าลึกๆ ข่มความกลัวและความไม่สบายใจเอาไว้อย่างฝืนทน มือซ้ายกางร่มดอกไม้คันเล็กไปด้านหลัง มือขวาทำความเคารพตามธรรมเนียมสำนักอย่างจริงจัง