เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 563
หลิวอวี้เหมยหันไปมองเถาอวิ๋นเฮ่อที่ยืนถือตราประทับใหญ่อย่างเซ่อซื่ออยู่ข้างกาย
เธอยกกระบี่ขึ้นกวาด คมกระบี่กระทบตราประทับใหญ่ ก่อให้เกิดเสียงสั่นสะเทือน คลายการสะกดผนึกตนเองของเถาอวิ๋นเฮ่อ
หลังจากกระบี่นี้ฟาดลงไป หลิวอวี้เหมยรู้สึกอึดอัดแน่นหน้าอก ฝืนทนสะกดมิให้เลือดที่ควรจะเอ่อล้นมุมปากไหลออกมา
การใช้วิชาลับย้อนคืนกาลเวลาถึงสองครั้งในช่วงเวลาสั้นๆ ค่าตอบแทนที่ต้องจ่ายสูงกว่าการทำศึกตะลุมบอนอย่างจริงจังมากนัก
ทว่าเรื่องนี้ จำต้องจัดการเช่นนี้ จะปล่อยให้คนอื่นไม่รักษากฎเกณฑ์ลงมือเล่นงานเด็กบ้านตน แล้วตนเองได้แต่ยืนมองตาปริบๆ อยู่ข้างนอกโดยเข้าไปในกระดานไม่ได้เลยเชียวหรือ
แววตาของเถาอวิ๋นเฮ่อกลับมากระจ่างใส อาการบาดเจ็บของเขาหนักหนาสาหัสยิ่งกว่า
ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ข้างนอก การทุบตราประทับสี่เหลี่ยมออกไปทีละครั้ง ร่างมารย่อมมั่นคง ทว่าแรงกดดันทั้งหมดล้วนแบกรับไว้บนร่างของตนเอง ยามนี้แขนขาแก่ๆ นี้ เหลือเพียงโครงกระดาษภายนอก ภายในถูกรีดเค้นจนแห้งเหือดไปนานแล้ว
ทว่า เขาก็เลือกเหมือนกับหลิวอวี้เหมย ยังคงแสดงท่าทีสงบนิ่งดั่งสายลมพัดผ่าน
เถาอวิ๋นเฮ่อ: "ฉินหลิวกลับมาแล้ว เจ้าเหนื่อยแย่เลย"