เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 560
ภายในวัด รูปสลักหินแต่ละองค์ต่างทยอยเปล่งแสงสีทองสว่างไสวในระดับที่แตกต่างกัน
ตอนที่หลี่จุยหย่วนเดินวนรอบหนึ่งเพื่อแปะกระดาษหนังพุทธะก่อนหน้านี้ เขาก็กังขาอยู่แล้วว่า ด้วยจำนวนพระพุทธรูปหินที่มหาศาลถึงเพียงนี้ บนโลกนี้จะมีทวยเทพพุทธะเต็มท้องฟ้ามากมายขนาดนี้จริงๆ หรือ?
ต่อให้เป็นเพียงส่วนหนึ่งของกายทิพย์ มิใช่พระพุทธองค์ที่สมบูรณ์ ทว่าผลบุญที่สอดรับกันนี้ ก็นับว่าน่าสะพรึงกลัวเกินไป อย่าว่าแต่วงการพุทธศาสนาแห่งนี้เลย ต่อให้เป็นยุทธภพทั้งผืนนี้ จะแบกรับไหวหรือไม่
เพียงแต่ มีเรื่องคอขาดบาดตายอยู่เบื้องหน้า หลี่จุยหย่วนจึงไม่มีเวลาและเรี่ยวแรงจะไปศึกษาสืบสาวความกระจ่างของปริศนาตำนานปรัมปราเหล่านั้น
อย่างไรเสียกายทิพย์เหล่านี้ อย่างน้อยก็ล้วนเป็น "พุทธะ" ตอนนี้ตนต้องการนำพวกเขามาใช้สังเวย
ก่อนหน้านี้ เป็นสี่ผู้นำแปดผู้ดูแลสิบสองเจ้าสำนักผู้อาวุโสแห่งวัดชิงหลง ที่ต้องจุดธูปอธิษฐานวิงวอนอย่างเหนื่อยยากทีละองค์ ถึงจะอัญเชิญกายทิพย์ที่สถิตอยู่ในพระพุทธรูปหินเหล่านี้ออกไปได้ทีละองค์
สาเหตุที่ยากเย็นเข็ญใจถึงเพียงนี้ ก็เพราะช่วงนี้เกิดเรื่องไม่คาดฝันบ่อยครั้ง ส่งผลให้พระภิกษุผู้ทรงสมณศักดิ์รุ่นคงต้องมรณภาพไปเป็นจำนวนมากในเวลาอันสั้น ผู้ที่โชคดีได้เลื่อนขั้นขึ้นมาแทนที่จึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะ "คุณธรรมไม่คู่ควรกับตำแหน่ง"
ทว่าพวกเขานิมนต์ได้ยาก หลี่จุยหย่วนกลับทำได้ง่ายดายยิ่ง เพราะตัวเด็กหนุ่มเองคือพระโพธิสัตว์ที่แท้จริง เป็น "พวกเดียวกัน" กับพวกเขา