เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 559
ใบหน้าของฮั่นป๋า รับกระบี่เข้าไปเต็มๆ
เธอก้มหน้าลง เส้นผมยุ่งเหยิง
ถึงกระนั้น บนร่างของเธอก็ยังคงแผ่ซ่านความงดงามที่แตกสลายเปราะบางออกมา ทว่ายังไม่ทันที่ใจเจ้าจะบังเกิดความรู้สึกน่าเวทนาสงสาร ความน่าสะพรึงกลัวที่ทำให้วิญญาณเจ้าสั่นสะท้าน ก็ชิงซัดสาดออกมาก่อนหนึ่งก้าว
ทว่าเพิ่งจะก่อกระแสขึ้นมา ยังมิทันได้ลิ้มรสอย่างละเอียด ก็ถูกเสียงตวาดใสนั้นขัดจังหวะลงอีกครา
"ทำไม ไม่ยอมรึไง"
คุณหนูใหญ่หลิวมิได้หยุดพัก ออกกระบวนท่ากระบี่อีกหนึ่งท่า ด่านมารด้านบนถูกกวนจนกระจายออกเป็นวง แสงสวรรค์สีครามพุ่งลงมาอย่างรวดเร็ว ฟาดฟันลงบนใบหน้างดงามสะคราญที่คิดจะเงยขึ้นมาอีกครั้ง
ใบหน้าของฮั่นป๋า ถูกกดทับลงไปอีกหน
แม้จะเป็นคุณหนูใหญ่หลิวในวัยเยาว์ ความรู้ความเห็นระดับนั้น ก็มิใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะเทียบเคียงได้ อีกทั้งหลิวอวี้เหมยในช่วงวัยนี้ กำลังเป็นช่วงที่ความมั่นใจพองโตถึงขีดสุด
ต่อให้รู้ว่าเจ้าคือตัวตนในตำนานปรัมปรา คุณหนูใหญ่ก็ไม่ไว้หน้า สิ่งที่ตบ ก็คือใบหน้าของเจ้านั่นแหละ!