เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 552
หลังตะโกนคำขวัญจบ ม่านก็ค่อยๆ ทิ้งตัวลง โจวซวี่ชิงหมุนตัวเดินกลับมา นั่งลงข้างโต๊ะกลมอีกครั้ง
หลี่จุยหย่วนเลื่อนถ้วยชาไปตรงหน้าโจวซวี่ชิง แล้วปักธูปหนึ่งดอกลงในน้ำชา กลิ่นชาผสมผสานกับกลิ่นควันธูป บดบังใบหน้าของโจวซวี่ชิงเอาไว้
สถานการณ์ในยามนี้ไม่ใช่แค่ดีธรรมดา แต่ถือว่าดียิ่งยวด
ตนไม่เพียงแทรกซึมเข้ามาถึงใจกลางของฝ่ายศัตรู กระทั่งยังกลายมาเป็นหัวหน้าของฝ่ายศัตรูอีกด้วย
ทว่ายิ่งเป็นช่วงเวลาเช่นนี้ ความยากในการควบคุมสั่งการกลับยิ่งสูงขึ้น เพราะเป้าหมายไม่เหมือนกัน
หากเป็นดั่งลุงฉินในอดีต ที่ถูกล่อลวงให้ก้าวเข้าสู่กับดักทีละก้าว นั่นกลับเหลือเพียงเป้าหมายเดียวคือสู้ตายเพื่อเอาชีวิตรอด
หรือไม่เช่นนั้น เมื่อตนมองค่ายกลออกแล้ว ก็พาคนของตนบุกเข้ามาล่วงหน้า ทำลายแผนการของพวกมันแล้วเข่นฆ่าให้แหลกลาญ ขอเพียงตนไม่ตกอยู่ในวงล้อม สังหารได้เท่าใดก็ล้วนคือกำไร
แต่หลี่จุยหย่วนในตอนนี้ สิ่งที่ต้องการคือกวาดเรียบทั้งกระดาน
เด็กหนุ่มสามารถควบคุมหอว่างเจียงผ่านโจวซวี่ชิงได้ทันที เพื่อโจมตีคนกลุ่มนี้บนลานกว้าง โอกาสชนะสูงลิ่ว เรียกได้ว่าง่ายดายราวพลิกฝ่ามือ