เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 540
เมื่อมองดูหลี่จุยหย่วนที่เดินลงบันไดและค่อยๆ ก้าวเข้ามาใกล้ ชั่วขณะนั้นหลิวอวี้เหมยกลับไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้าอย่างไรดี
หากพูดให้จริงจัง ก็คือเธอในฐานะผู้อาวุโสหลิวบังอาจหลอกลวงผู้นำตระกูล ถือว่าละเมิดกฎตระกูล แต่ถ้าว่ากันตามเรื่องส่วนตัว ก็คือเธอผู้เป็นย่าถือวิสาสะก้าวก่ายเรื่องระหว่างเด็กสองคน คอยช่วยปิดบังอำพราง
หลี่จุยหย่วนเดินมาถึงหน้าประตูห้องทิศตะวันออก เอ่ยกับหลิวอวี้เหมยว่า:
“ข้างนอกอากาศหนาวลมแรง คุณย่ารีบกลับเข้าห้องไปพักผ่อนเถอะครับ”
หลี่จุยหย่วนไม่ได้โทษหลิวอวี้เหมย ในเมื่ออาหลีเป็นคนเลือก หลิวอวี้เหมยทำได้เพียงช่วยเหลือและสนับสนุนเท่านั้น
ย่าหลิวคือคนที่ทรมานใจที่สุด เธอไม่สามารถชิงบอกเรื่องนี้กับเขาก่อนได้ด้วยซ้ำ มิฉะนั้นจะดูเหมือนว่าเธอให้ความสำคัญกับพรสวรรค์ของหลานสาวมากกว่าความปลอดภัยของผู้นำตระกูลอย่างเขา
หลิวอวี้เหมยทอดถอนใจออกมาคำหนึ่ง: “เฮ้อ เสี่ยวหย่วน แกรู้หมดแล้วสินะ”
หลี่จุยหย่วน: “ความจริงผมควรจะ รู้ให้เร็วกว่านี้ด้วยซ้ำครับ”
เช้าหลังวันที่อาหลีเริ่มฝึกยุทธ์วันแรก เด็กหนุ่มก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติแล้ว