เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 538
หลินซูโหย่วมองไปยังถันเหวินปินด้วยความสงสัยอยู่บ้าง กระซิบถามเสียงเบาว่า “พี่ปิน ผมจำได้ว่าฤกษ์มงคลที่คุณปู่หลี่บอกไว้ คือวันมะรืนไม่ใช่เหรอครับ”
ถันเหวินปิน: “ยังมีอีกฤกษ์มงคลหนึ่งคือเมื่อวาน แต่เมื่อวานคุณปู่หลี่ไปดื่มเหล้าที่บ้านช่างไม้เฒ่าในหมู่บ้าน เมาแอ๋กลับมาก็เลยลืมไปน่ะ”
หากเป็นเรื่องของบ้านอื่น เมื่อกำหนดวันไว้แล้ว บ้านอื่นก็ต้องเชิญแขกและเตรียมกับข้าวไว้ล่วงหน้า คิดจะเปลี่ยนก็เปลี่ยนยาก
แต่พอเกี่ยวข้องกับเรื่องในบ้านตนเองแถมยังมีแต่คนกันเองทั้งนั้น ก็ย่อมต้องคิดทบทวนไตร่ตรองให้มากความเข้าไว้
เวลาว่างๆ หลี่ซานเจียงก็มักจะควักปฏิทินจีนกับสมุดบันทึกออกมานั่งคำนวณอยู่ตรงนั้น จนคำนวณออกมาได้ตั้งหลายฉบับหลายรูปแบบ
แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน สะดวกตอนไหนตอนนั้นก็คือฤกษ์มงคล ฤกษ์ดีขึ้นอยู่กับความสะดวก
ถันเหวินปินกวักมือเรียกเปิ้นเปิ้น สั่งให้เปิ้นเปิ้นไปเชิญจ้าวอี้มากินข้าวเย็น
เปิ้นเปิ้นได้รับคำสั่ง ก็ขี่เสี่ยวเฮยกลับไปที่บ้านของต้าหูจื่อ เขานั่งอยู่บนหลังสุนัข ชี้ไปทางทิศเหนือก่อนเป็นอันดับแรก แล้วทำท่าพุ้ยข้าวใส่ปาก
เฒ่าเถียน: “นายน้อย นี่ท่านผู้นำตระกูลหลี่เชิญท่านไปกินข้าวนะขอรับ”