เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 537
หลี่จุยหย่วนมองดูปลายนิ้วของตนเอง มีเส้นด้ายทองคำเส้นหนึ่งยืดขยายออกไป
ดูจากท่าทางนี้แล้ว เส้นด้ายทองคำนี้ดูเหมือนอยากจะมุดเข้าไปในกระบอกลำโพงของโทรศัพท์มือถือเครื่องใหญ่
เป็นเพราะจ้าวอี้ “กล่าวคำสาบาน” ต่อตน ดังนั้นในฐานะ “พระโพธิสัตว์” จึงต้องไปทำพันธสัญญากับเขาอย่างนั้นรึ
ทำไมถึงเหมือนกับวิชาคุณไสยคำสาปขนาดนี้?
ตัวหลี่จุยหย่วนเองเชี่ยวชาญวิชาคุณไสยคำสาปอยู่แล้ว ในอดีตเขายังเคยร่ายคำสาปใส่ตระกูลโจวแห่งกลไกเก้าคดเคี้ยวเพื่อจงใจตีหญ้าให้งูตื่นมาแล้วด้วยซ้ำ
แต่วิชาคุณไสยคำสาปนี้ ไม่เพียงแต่ในยามที่ใช้เจ้าจะต้องจ่ายราคาค่างวดแฝงไปพร้อมๆ กันเท่านั้น แต่ยังต้องคอยระแวดระวังว่าอีกฝ่ายจะย้อนรอยวิชาคำสาปกลับมาโจมตีสวนคืนหรือไม่ หากไม่ใช่ในสถานการณ์เฉพาะ เด็กหนุ่มก็ไม่ชอบที่จะใช้มัน
“ที่แท้ การเป็นพระโพธิสัตว์มันถึงได้ยุ่งยากจุกจิกขนาดนี้”
หลี่จุยหย่วนสะบัดปลายนิ้วเบาๆ เส้นด้ายทองคำก็หดกลับคืนมา
เด็กหนุ่มไม่มีเจตนาจะไปทำพันธสัญญาอะไรกับจ้าวอี้ เมื่อเทียบกับการผูกมัดแข็งทื่อแบบไร้ชีวิตชีวาพรรค์นี้แล้ว เขาชอบการใช้กำลังและผลประโยชน์ในการผูกมัดเหนี่ยวรั้งไว้มากกว่า