เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 531
การเปลี่ยนแปลงอย่างสิ้นเชิงของหมีเซิง มีจุดเริ่มต้นมาจากการที่เขาได้เห็นกับตาตัวเองที่เฟิงตูว่าพระโพธิสัตว์มอบพระสงฆ์และของวิเศษสำคัญของวัดชิงหลงให้เป็นของขวัญแก่หลี่จุยหย่วน
ก่อนหน้านั้น หมีเซิงไม่เคยทำเรื่องที่เป็นการทำลายผลประโยชน์ของวัดชิงหลงเลย
การสังหารผู้จุดประทีปสายตรงรุ่นปัจจุบันของวัดชิงหลงไม่นับรวม เพราะท่านเจ้าสำนักเคยประกาศต่อหน้าธารกำนัลว่า ผู้ที่แข็งแกร่งและโดดเด่นที่สุดในหมู่คนรุ่นใหม่เท่านั้น จึงจะมีสิทธิ์เป็นตัวแทนวัดไปจุดประทีปเปิดเส้นทางแม่น้ำ ในเมื่อตนเองสังหารคนกลุ่มนี้ไปแล้ว ย่อมแสดงว่ายอดฝีมือที่โดดเด่นมิใช่พวกเขา
สำหรับเด็กที่เข้าวัดมาตั้งแต่เล็ก สิ่งที่เขาโหยหาที่สุด คือความอบอุ่นจากผู้อาวุโส เขานำสิ่งนี้ไปยึดโยงไว้กับวัดชิงหลง นี่จึงเป็นเหตุผลที่ในอดีตวัดชิงหลงส่งเขาไปกวาดพื้นที่เจดีย์สะกดมารเพื่อใช้เป็นสิ่งสิ้นเปลือง ทั้งยังกดขี่เหยียดหยามเขาสารพัด แต่เขาก็ยังคงคาดหวังและรู้สึกดีต่อวัด โหยหาการยอมรับจากทางวัด
ทว่า สิ่งที่หมีเซิงเพียรขอในวัดแต่ไร้ผล เขากลับได้รับมันที่หนานทง
นี่คือความยึดติด เป็นความเป็นมนุษย์ ทั้งยังเป็นประกายพุทธะ มันเปรียบเสมือนสมอเรือที่ทอดลงมาฉุดรั้งเรือลำใหญ่ลำนี้ที่สมควรไถลลงสู่หุบเหวลึกเอาไว้ได้ทัน ในยามที่มารภาพของหมีเซิงแห้งเหือดพอดี
หลี่จุยหย่วนเก็บยันต์สายฟ้าในมือกลับเข้ากระเป๋า
รอยแผลเป็นศีลสีทองบนหัวของหมีเซิงสว่างขึ้นอีกครั้ง นับเป็นเรื่องดี หมายความว่าโจทย์ที่ยากที่สุดในคลื่นระลอกนี้มีทางออกแล้ว