เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 490
บทที่ 489
"ซานเจียงโหว ฉันว่าที่ตรงนี้ไม่เลวเลยนะ"
"อืม ซานเจียงโหว ฉันดูก็ว่าใช้ได้เหมือนกัน"
ลุงซานถือพลั่วเล่มหนึ่ง เลือกขุดดินขึ้นมาหลายจุด จากนั้นก็หยิบดินข้างในออกมาบี้ ขยี้ดมกลิ่นใกล้ๆ จมูกอย่างละเอียด
หลิวจินเสียล้วงกระดาษเงินกระดาษทองออกมา จุดไฟเผาตรงนี้แผ่นหนึ่ง โยนโปรยไปตรงนั้นกำหนึ่ง ในปากพึมพำท่องพึมพำไม่หยุด กำลังไต่ถาม 'ผีเด็ก' แถวนั้น
หลี่ซานเจียงถือเข็มทิศฮวงจุ้ยเก่าๆ ไว้ในมือขวา หมุนเปลี่ยนทิศทางไปข้างหน้าข้างหลังซ้ายขวา มือซ้ายทำท่าคิดคำนวณ เดี๋ยวนิ่วหน้า เดี๋ยวจริงจัง
ในบรรดาทั้งสามคน คนที่มีมาดดีที่สุดคือหลี่ซานเจียง คนที่แย่ที่สุดคือลุงซาน ดังนั้นงานรับจ้างคุมพิธีของหลี่ซานเจียงจึงมีมากที่สุด ส่วนลุงซานมีน้อยที่สุด
ทว่าก็น่าแปลก หากจะพูดถึงวิชาฝีมือที่แท้จริง ลุงซานที่สามารถเลี้ยงดูรุ่นเซิงจนเติบใหญ่ได้กลับเป็นคนที่เก่งกาจที่สุดในบรรดาสามคน ส่วนหลี่ซานเจียงกลับเป็นคนที่รั้งท้ายสุด
หลี่จุยหย่วนยืนอยู่ด้านหลัง เฝ้ามองดูคนชราทั้งสามคนกำลังตรวจดูฮวงจุ้ยและเลือกทำเลสำหรับโรงเผาอิฐแห่งใหม่