เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 485
ลำแสงเส้นแล้วเส้นเล่าพวยพุ่งขึ้นสู่เบื้องบน อาศัยวิธีการสารพัดรูปแบบ เพื่อวิงวอนขอแสงสว่างเพียงน้อยนิดท่ามกลางความมืดมิดนี้
ความกลัวกำเนิดมาจากสิ่งที่ไม่รู้ แต่ก็ไม่มีใครสักกี่คนที่สามารถทนรับความจริงอันนองเลือดที่ประจักษ์อยู่ตรงหน้าได้
ลุงฉินเดินตรงเข้ามาเป็นเส้นตรง อุปสรรคขวากหนามทั้งหมดบนเส้นทางสายนี้ล้วนถูกบดขยี้กลายเป็นเส้นทางใต้ฝ่าเท้าของเขา
ก่อนที่ฟ้าจะมืดลงเพียงชั่วครู่ คนที่ยืนพูดคุยอยู่ข้างกายคุณ ในยามนี้กลับกลายเป็นกองเลือดสดๆ ที่ถูกบดอัดแน่นอยู่บนพื้นดิน
และนี่ มันเป็นเพียงแค่การเริ่มต้นเท่านั้น
สายตาของลุงฉิน ล็อคเป้าหมายคนต่อไป
นั่นคือสตรีวัยกลางคนคนหนึ่ง สวมชุดของตระกูลหมิง ดูกลมกลืนไม่สะดุดตาในหมู่ผู้คน
ลุงฉินกำลัง ‘ค้นหาตามรอยจำ’ ในความทรงจำของเขาในวันนั้น ผู้หญิงคนนี้แต่งกายหรูหรา มือซ้ายถือกระดิ่ง มือขวาถือธง คอยก่อกวนโจมตีเขาด้วยสารพัดวิธีการอยู่ห่างๆ
คนที่ล้อมโจมตีเขาในวันนั้น คนที่อยู่ประชิดตัว เขาจำได้ไม่มากนัก เพราะส่วนใหญ่ถูกชกเพียงหมัดเดียวก็แหลกละเอียด ไม่จำเป็นต้องไปจดจำ