เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 474
บทที่ 473
เครื่องเซ่นไหว้บนชั้นนึ่ง ถูกรุ่นเซิงกินจนหมดเกลี้ยง
ไอพลังสีดำบนร่างของเขา เข้มข้นจนคล้ายกับถูกราดรดด้วยน้ำหมึก พวยพุ่งม้วนตลบออกสู่ภายนอก
น้ำที่เจิ่งนองบนพื้นห้องครัวท่วมมิดหลังเท้า หมอกควันสีเทาลอยกรุ่นขึ้นมา
อินเหมิงตระหนักได้ในทันทีว่า ความหวังดีของตนได้กลายเป็นการก่อเรื่องร้ายเข้าเสียแล้ว
เธอคำนึงถึงเพียงแต่นำเอาสิ่งที่ดีที่สุดออกมามอบให้แก่รุ่นเซิง ทว่ากลับละเลยไปว่าสิ่งนี้เป็นสิ่งที่รุ่นเซิงจะสามารถแบกรับไหวหรือไม่
นี่คือเครื่องเซ่นไหว้ที่อยู่ใกล้ชิดกับองค์มหาราชมากที่สุด และองค์มหาราช ก็คือศพจมน้ำตนหนึ่งที่มหึมาจนยากจะจินตนาการได้
นับตั้งแต่ก่อตั้งเฟิงตูขึ้นมา ร่างที่แท้จริงขององค์มหาราชไม่เคยย่างกรายออกจากยมโลกเลยแม้แต่ก้าวเดียว ต่อให้เป็นการประลองศึกกับพระโพธิสัตว์ ก็ยังเป็นการลากพระโพธิสัตว์ลงสู่ยมโลกเสียก่อน แล้วจึงใช้ร่างที่แท้จริงยกเท้าขึ้นเหยียบสะกดข่มเอาไว้
ดังนั้น สิ่งของที่แปดเปื้อนไอพลังจากร่างแท้จริงขององค์มหาราชเช่นนี้ ในโลกภายนอกจึงแทบจะไม่มีอยู่เลย ยิ่งมิต้องเอ่ยถึงอาหารเครื่องเซ่นไหว้ที่เสวยเช่นนี้