เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 457
บทที่ 456
สายโทรศัพท์ของท่านผู้เฒ่าไจ๋สั้นกระชับมาก เพียงแค่แจ้งเวลาที่แน่นอนที่จะมาถึงอวี้ซีให้หลี่จุยหย่วนทราบเท่านั้น
นี่เป็นการประสานงานตามกำหนดการที่แสนจะธรรมดาสามัญ แต่จังหวะเวลาที่โทรศัพท์ดังขึ้นนั้นช่างประจวบเหมาะยิ่งนัก
หลี่จุยหย่วนวางสายโทรศัพท์ รุ่นเซิงกำลังเก็บกวาดโต๊ะบูชา ตอนที่ทำความสะอาดขี้เถ้าในอ่างไฟ ก็สังเกตเห็นว่าตราประทับที่เด็กหนุ่มโยนลงไปก่อนหน้านี้ ได้หายไปแล้ว
ตามคำบอกเล่าของเหมิงเหมิงตอนที่อยู่เฟิงตู ในเวลานี้ตราประทับนี้น่าจะไปปรากฏอยู่บนโต๊ะบูชาในท้องพระโรงชั้นบนสุดของนรกแล้ว
เหมิงเหมิงยังบอกอีกว่า ไข่หมาเน่าคู่นั้น จนถึงตอนนี้ก็ยังคงวางอยู่ตรงนั้น
ในระดับหนึ่ง ย่อมแสดงให้เห็นว่าจ้าวอี้ยังคง "เป็นคนโปรดขององค์มหาราช"
หลี่จุยหย่วนก้มหน้าลง มองดูโทรศัพท์มือถือเครื่องใหญ่ในมือ
จำได้ว่าคราวแรกที่พบท่านผู้เฒ่าไจ๋ระหว่างทางไปเฟิงตู รวมถึงตอนที่ประกาศเริ่มโครงการเฟิงตูอย่างเป็นทางการ อิทธิพลขององค์มหาราชที่มีต่อท่านผู้เฒ่าไจ๋ไม่ได้ลึกซึ้งถึงเพียงนี้