เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 455
บทที่ 454
ไม้เท้าถูกลากไปตามพื้นหินแผ่นเรียบ
ด้านบน ร่างของหญิงชราร่วงดิ่งลงมา
หลินซูโหย่วยืนดูอยู่ที่ปากตรอกนานเท่าใด พวกแม่ทัพผีในบริเวณใกล้เคียงก็จับจ้องเขาอยู่นานเท่านั้น
ต่อให้เป็นเพียงคนเดินถนนธรรมดา บังเอิญเดินผ่าน หยุดยืนเหม่อมอง ก็ยังคงต้องแปดเปื้อนความผิดบาปดั้งเดิม โทษได้เพียงดวงชะตาของเจ้าไม่ดีเอง สิ่งที่เรียกว่าเคราะห์หามยามร้าย ก็ถูกเตรียมไว้สำหรับเจ้านั่นแหละ
และหากนัยน์ตาของเจ้าสามารถสะท้อนภาพเหตุการณ์จริงที่เกิดขึ้นข้างในออกมาได้ เช่นนั้นเจ้าก็มีหนทางสู่ความตายรออยู่แล้ว
ที่ยังไม่รีบร้อนลงมือจัดการ ข้อแรกคือยังไม่มีความจำเป็นต้องทำในทันที ข้อสองคือเรื่องราวต้องมีลำดับความสำคัญก่อนหลัง
ดังนั้น ต่อให้ก่อนหน้านี้หลินซูโหย่วเลือกที่จะหันหลังกลับ คิดจะจากไปอย่างปลอดภัย ก็ยังต้องเปลืองแรงอยู่ดี
แต่ในเมื่อเวลานี้หลินซูโหย่วเลือกที่จะก้าวรุดหน้าเข้ามาข้างในด้วยตนเอง เรื่องที่เดิมทีสามารถเลื่อนเวลาสะสางออกไปได้ จึงต้องถูกนำมาจัดการให้เร็วขึ้น