กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 449
บทที่ 448
เฉินซีเยวียนเงยหน้าขึ้น สูดหายใจเข้าลึก กระพริบตาถี่ๆ ขอบตาเริ่มแดงระเรื่อ "ฉันฟังออกนะ ท่านผู้เฒ่าหญิงกำลังช่วยถนอมน้ำใจฉันอยู่"
หลี่จุยหย่วน "เธอฟังผิดแล้ว ย่ากำลังถนอมน้ำใจฉันต่างหาก"
เฉินซีเยวียน "อือ..."
หลี่จุยหย่วน "กลับไปช่วยติดเตาทำกับข้าวเถอะ เธอคงหิวแล้ว"
เฉินซีเยวียน "ฉันไม่ได้หิวสักหน่อย"
หลี่จุยหย่วน "ฉันหูดี ตอนที่เธอคลายอาณาเขตออกเมื่อกี้ ภาพที่ปรากฏตรงหน้าฉันคือบรรยากาศทะเลเมฆฟ้าคำราม จากนั้นฉันถึงค่อยพบว่า มีแต่ทะเลเมฆ ไม่มีฟ้าคำราม นั่นมันเสียงท้องเธอร้องต่างหาก"
เฉินซีเยวียนกุมท้อง คราวนี้แม้แต่ใบหน้าก็แดงก่ำไปด้วย
"งั้น... งั้นฉันไปนะ"