เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 432
บทที่ 431
“บังอาจคิดร้ายต่อ นายน้อยแห่งยมโลกเฟิงตูของข้า!”
สุรเสียงดังกึกก้องกังวานดุจระฆังใหญ่ คล้ายจะก่อให้เกิดเสียงฟ้าร้องสะเทือนเลื่อนลั่นท่ามกลางสายลมราตรีที่หวีดหวิว
เริ่มจาก “ศิษย์” ตามด้วย “นายน้อย” นี่หมายความว่า มหาราชได้ประกาศเข้าแทรกแซงระลอกคลื่นนี้อย่างเป็นทางการแล้ว
มองจากที่ไกล ล้วนสูงตระหง่านเทียมเมฆา เทือกเขาสลับซับซ้อนทับซ้อน;
มองดูใกล้ๆ ก็ยังสามารถจำแนกได้ว่าภูเขาลูกหนึ่งย่อมสูงกว่าอีกลูกหนึ่ง
หากอยากบรรลุเป้าหมาย บางครั้งก็ไม่จำเป็นต้องลุยน้ำด้วยตนเองจนเปียกกาย
การใช้สี่ตำลึงปาดพันชั่งได้ต่างหาก จึงจะเป็นขอบเขตที่แท้จริง
ร่างจริงของมหาราชมิได้เสด็จมาด้วยตนเอง มิฉะนั้นการสะท้อนกลับของผลกรรมที่วิถีแห่งสวรรค์ประทานลงมานี้ ก็คงไม่ตกลงไปยังเมืองผีเฟิงตูที่อยู่ห่างออกไปห้าพันลี้หรอก