เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 425
“พี่ปิน ลมข้างนอกแรงมากเลยนะ ยังดีที่เต็นท์ในค่ายพักพวกเราแข็งแรง”
“นั่นสิ ไม่ดูบ้างล่ะว่าใครเป็นคนสร้าง”
“ฮิๆ จะว่าไป เจ้าสามตานี่มีพรสวรรค์ด้านนี้จริงๆ แถมยังมีพรสวรรค์เรื่องเป็นหัวหน้ามากกว่าอีก ไปที่ไหนก็เป็นหัวหน้าได้หมด”
ถันเหวินปินกับหลินซูโหย่วถือกล่องใส่พิมพ์เขียวคนละสองกล่อง เดินฝ่าลมแรงไปข้างหน้า
เมื่อมองเห็นเต็นท์ทำงานของวิศวกรหลัวอยู่ด้านหน้า ถันเหวินปินก็ใช้ข้อศอกสะกิดหลินซูโหย่วเบาๆ
หลินซูโหย่วเข้าใจความหมาย รู้ว่าต่อไปต้องระวังคำพูดแล้ว
พอเดินเข้าไปในเต็นท์ทำงาน วิศวกรหลัวกับพี่เสี่ยวหย่วนยืนเคียงข้างกัน ทั้งสองต่างถือปากกาพลางพูดคุยแลกเปลี่ยนกันโดยดูพิมพ์เขียวตรงหน้า ส่วนเซวียเลี่ยงเลี่ยงกำลังจัดแจงงานให้ศิษย์พี่คนอื่นๆ ทำ
แม้ถันเหวินปินและหลินซูโหย่วจะได้ทุนการศึกษามาจากผลการเรียนอันยอดเยี่ยม แต่ระดับงานขั้นสูงขนาดนี้ ไม่ใช่สิ่งที่นักศึกษาปีสองอย่างพวกเขาสองคนจะเข้าไปมีส่วนร่วมได้
อันที่จริง พวกเขาสองคนถือว่าใช้เส้นสายเข้ามาชุบตัวเสียมากกว่า จัดอยู่ในหมวดสินค้าพ่วงที่ร้านค้าบังคับขายตอนที่วิศวกรหลัวซื้อตัวพี่เสี่ยวหย่วนมา