เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 408
ทางฝั่งหลินซูโหย่วเพิ่งจะรายงานเรื่องที่เซวียเลี่ยงเลี่ยงฟื้นแล้วให้ถันเหวินปินทราบเสร็จ พอวางสายโทรศัพท์ หันหน้ากลับมาก็เห็นเซวียเลี่ยงเลี่ยงเดินออกมาจากห้องของวิศวกรหลัว
"อาโหย่ว นายมีเงินติดตัวไหม ขอยืมหน่อยสิ"
"ฉันมีค่ะ" เฉินหลินเปิดกระเป๋าสตางค์ ควักเงินทั้งหมดด้านในออกมาส่งให้
เซวียเลี่ยงเลี่ยงรับมาโดยไม่ได้นับ ยัดใส่กระเป๋าทันทีแล้วพยักหน้า "ขอบใจนะ ในตึกนี้นายเลือกเอาสักห้องสิ เดี๋ยวฉันโอนกรรมสิทธิ์ให้"
เฉินหลิน "ฉันรับไว้ไม่ได้หรอกค่ะ ต่อให้เป็นเงินกู้นอกระบบหน้าเลือดแค่ไหนก็ไม่คิดดอกเบี้ยเกินเบอร์ขนาดนี้หรอก"
เซวียเลี่ยงเลี่ยง "นี่ถือเป็นสินน้ำใจที่ช่วยต้มยาดูแลฉันกับอาจารย์ เป็นค่ารักษาพยาบาลน่ะ"
เฉินหลิน "ยิ่งรับไม่ได้เข้าไปใหญ่ค่ะ ถ้ารับไว้ก็กลายเป็นคนนอกกันพอดี"
เซวียเลี่ยงเลี่ยงยิ้มออกมา
หลินซูโหย่ว "พี่เลี่ยง นี่พี่จะไป—"