เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 407
รุ่นเซิงช่วยทำความสะอาดเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้วิศวกรหลัวและเซวียเลี่ยงเลี่ยง จากนั้นเปลี่ยนเสื้อผ้าจากในเป้เดินป่าของพวกตนให้ แล้วจัดแจงให้ทั้งสองนอนตัวตรงเป๊ะอยู่บนเตียง ดูสำรวมและสงบสุขเป็นอย่างยิ่ง
การเคลื่อนไหวทุกขั้นตอนลื่นไหลไร้สะดุด มองปราดเดียวก็รู้ว่าเคยช่วยปู่หลี่คุมพิธีมาไม่น้อย
หลี่จุยหย่วนลงเข็มให้ทั้งสองทีละคน ทั้งยังป้อนยาที่เพิ่งต้มเสร็จ อาการของทั้งคู่จึงทุเลาลงอย่างเห็นได้ชัด
พี่เลี่ยงเลี่ยงเหนื่อยล้าเกินไป แค่นอนหลับยาวๆ สักตื่นก็ไม่มีปัญหาแล้ว อย่างไรเสียก็มีพื้นฐานร่างกายระดับอดีตนักกีฬากระโดดน้ำ
ส่วนวิศวกรหลัวจำเป็นต้องพักผ่อนและฟื้นฟูร่างกายอย่างสงบสักระยะหนึ่ง ถึงจะชดเชยพลังชีวิตและจิตวิญญาณที่สูญเสียไปกลับคืนมาได้ เพื่อไม่ให้กลายเป็นความทรุดโทรมสะสมเมื่อยามแก่ชรา
เฉินหลินมาถึงเร็วมาก
เธอซื้อข้าวของเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันมาไม่น้อย พอเข้าห้องมาก็ไม่ได้มองเข้าไปข้างในห้องนอน ถามถันเหวินปินก่อนว่ายังขาดเหลืออะไรอีกหรือไม่ เมื่อได้คำตอบว่าเพียงพอแล้ว เธอก็หิ้วกับข้าวที่ซื้อกลับมาเดินเข้าครัวไป
แม้จะมีชาติกำเนิดเป็นคุณหนูจากตระกูลเล็กๆ และหลังจากแยกตัวออกจากตระกูลพร้อมพี่ชายแล้วชีวิตจะสุขสบายราบรื่น แต่ในด้านฝีมือทำอาหารเธอก็มีความรู้ความชำนาญอยู่พอตัว การทำกับข้าวธรรมดาๆ สองสามอย่างจึงง่ายดายยิ่ง
เพจเจอร์ที่เอวของถันเหวินปินดังขึ้น เขาก้มลงมองแวบหนึ่งแล้วเอ่ยว่า