กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 400
หลี่จุยหย่วน: "มีผู้เฒ่าในบ้าน ดั่งมีสมบัติล้ำค่า"
หลิวอวี้เหมย: "เจ้าเพิ่งจะตื่น ยังไม่ได้ไปดู รอเจ้าไปดูด้วยตนเองแล้ว ย่อมมองเห็นปัญหาออกอย่างแน่นอน"
หลี่จุยหย่วนส่ายหน้า: "เวลา จะลบเลือนร่องรอยไปมากมายครับ"
โดยเฉพาะอีกฝ่าย ไม่ได้พุ่งเป้ามาที่ตนเอง แต่พุ่งเป้าไปที่เสี่ยวเฮย
แม้ว่า ผลลัพธ์ที่ได้ จะเหมือนกันก็ตาม
สายฟ้านั่น เกือบจะทำให้ตนเองต้องตายไปแล้วจริงๆ
หลิวอวี้เหมย: "เจ้ามีเป้าหมายที่สงสัยไหม?"
หลี่จุยหย่วน: "มีครับ"
หลิวอวี้เหมยยิ้มพลางว่า: "หึ เร็วขนาดนี้เชียว"