เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 384
จ้าวอี้ทิ้งเฉินจิ้งที่บาดเจ็บสาหัสกับสวีหมิงที่พลังเหือดแห้งไว้ตรงจุดเดิม เขายืนขึ้น ดึงผิวหนังที่ย่นและหลุดลอกบนตัวให้ร่นเข้าไปด้านใน ก่อนจะผูกเงื่อนผีเสื้อตรงรอยขาดหลายแห่งอย่างชำนิชำนาญ
มองเผินๆ นึกว่าเขากำลังจัดแจงเสื้อผ้าบนตัว ทว่าหากเดินเข้าไปใกล้สักนิด ก็จะได้เห็นเนื้อสดสีชมพูที่กำลังกระดุกกระดิกอยู่ใต้ "เสื้อผ้า" นี้ไม่หยุดหย่อน
เขาเหลือบมองสองพี่น้องตระกูลเหลียง ทั้งสองบาดเจ็บหนักมาก แต่ก็รู้ความ พยุงกันลุกขึ้นยืน ส่งสัญญาณว่าตนเองยังเคลื่อนไหวได้
คำว่า "หน่วยนอก" จะถูกเรียกจนติดปากได้ ก็ต่อเมื่อทั้งสองฝ่ายขัดเกลาจนเกิดความเข้าขากันอย่างรู้ใจจริงๆ
แม้ตอนนี้จะมีคำว่า "อดีต" เพิ่มเข้ามาข้างหน้า แต่จ้าวอี้เข้าใจว่ามันคือคำว่า "ผู้อาวุโส" ที่เน้นย้ำถึงความมีพรรษา
อย่างเช่น คนแซ่หลี่สามารถนั่งอยู่บนธรณีประตูได้ ส่วนเขาจ้าวอี้ต้องรู้หน้าที่ ลุกขึ้นมารับช่วงจัดการเรื่องราวต่อไป
"กระจายตัวออกไป ค้นเรือนนี้ให้ทั่ว ถึงฉันจะไม่คิดว่าจะมีปลาเล็ดลอดตาข่าย แต่ในแง่จิตวิญญาณแล้ว จำเป็นต้องกวาดล้างคฤหาสน์หลังนี้ให้สะอาดหมดจด
ตอนกลางวันที่ฉันดื่มชากับโจวรุ่ยเหยา พวกเธอคงได้เห็นคนตระกูลโจวที่นั่งอยู่ด้วยกันในตอนนั้นแล้ว นั่นคือแกนนำตัวจริงของตระกูลโจว
เป็นต้องเห็นตัว ตายต้องเห็นศพ แม้จะเป็นเศษศพ พวกเธอจงสังเกตเสื้อผ้า เครื่องประดับบนนั้น เก็บเศษศพกลับมาสักชิ้น ส่งมาให้ฉันตรวจพิสูจน์