เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 346
ก่อนหน้านี้ที่จ้าวอี้เรียกหลี่จุยหย่วนว่า "บรรพบุรุษ" ก็เป็นแค่น้ำเสียงล้อเล่น ทว่านับตั้งแต่เศษเสี้ยววิญญาณสุดท้ายของจ้าวอู๋ย่างถูกหลี่จุยหย่วนสืบทอดไป มันกลับกลายเป็นการล้อเล่นที่มีความชอบธรรมทางนิตินัยขึ้นมาจริงๆ
การเลือกข้างในแต่ละครั้ง ล้วนเป็นการชั่งน้ำหนักผลประโยชน์รอบใหม่
เมื่อผลประโยชน์และน้ำใจถูกวางไว้บนตราชั่งสองข้าง ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือบททดสอบความเป็นมนุษย์อย่างหนึ่ง
จ้าวอี้นั้นมีความสุข
เขาให้ความสำคัญกับน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ ที่สั่งสมมาระหว่างตนกับคนแซ่หลี่มาก ขณะเดียวกัน ทุกครั้งในแง่ของผลประโยชน์ คนแซ่หลี่ก็ไม่เคยตระหนี่ถี่เหนียวเลยแม้แต่น้อย
ระหว่างนายน้อยลู่แห่งสำนักสี่เร้นลับกับหลี่จุยหย่วน ควรจะเลือกอย่างไรกันแน่?
ลังเลนานไปแค่วินาทีเดียว ก็ถือว่าไม่เคารพต่อช่องว่างแห่งความเป็นความตายของตัวเองแล้ว!
กระบี่อ่อนของเหลียงเยี่ยนส่งเสียงแหวกอากาศ มีดสั้นของเหลียงลี่ทำให้สายตาบิดเบี้ยวด้วยอุณหภูมิสูง ทั้งสองคนพุ่งทะยานลงมาพร้อมกันอย่างรวดเร็ว
คนทั้งสี่ของสำนักสี่เร้นลับ ในยามนี้ต่างสัมผัสได้ถึงวิกฤตความเป็นความตายอันรุนแรงยิ่งยวด