เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 331
บทที่ 331
ชายชุดดำสิบคนที่ยืนอยู่บนลานกว้าง กลิ่นอายพลังพลันเยียบเย็นลงพร้อมเพรียงกัน ส่วนศีรษะที่ถูกผ้าดำห่อหุ้มไว้ปรากฏรอยนูนสูงและปูดโป่งขึ้นมาในระดับที่แตกต่างกัน ทำให้รูปร่างของพวกเขาในยามนี้ดูไม่สมส่วนอย่างยิ่ง
ภายในห้องโถงใหญ่ของวัดเก่ากวนเจียงโส่ว เส้นเลือดปูดโป่งขึ้นตามร่างของชายเคราเหลือง สายตาเป็นประกายสีแดงก่ำ กำหมัดแน่นจนข้อต่อนิ้วลั่นเปรี๊ยะ
ชายหนุ่มผมยาวดูเหมือนจะไม่ได้โกรธเกรี้ยวเท่าใดนัก ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับมืดครึ้มลง มีความอับอายปนโทสะคล้ายกับถูกลอกแผ่นหนังใหม่ออกแล้วเผยให้เห็นเนื้อเน่าเปื่อยอยู่ข้างใน
ตระกูลอวี๋ถูกสัตว์อสูรที่ครอบครัวตนเองเลี้ยงดูไว้กระทำการพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินไปนานแล้ว
ในคราวนั้นที่ลี่เจียง อวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวคุณหนูใหญ่ตระกูลอวี๋ที่หลี่จุยหย่วนได้สัมผัสพบเจอ เนื้อแท้แล้วก็คือแมวปีศาจตัวหนึ่ง
หลังจากนั้นที่ตูเจียงเยี่ยน ตระกูลอวี๋ก็ส่งคนมาเช่นกัน
หลี่จุยหย่วนยังจำรูปลักษณ์อันเป็นเอกลักษณ์ของคนกลุ่มนั้นได้ น่าจะเหมือนกับชายชุดดำสิบคนที่อยู่ตรงหน้าตนในยามนี้ คนเป็นคนตระกูลอวี๋ ทว่ากลับถูกควบคุมสั่งการโดยสิ้นเชิง สิ่งที่เกาะอยู่บนหัวของพวกเขาก็คือสัตว์อสูร
เรื่องน่าขันก็คือ สัตว์อสูรขึ้นเป็นใหญ่ กดขี่มนุษย์เป็นทาส ทว่าในมุมมองของพวกมัน พวกมันยังคงคิดว่าตนเองคือตระกูลอวี๋ ยังคงวางตนเป็นสำนักแห่งพญามังกรอยู่เสมอ