เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 329
พ่อแม่ของอิงจื่ออยากจะจัดงานเลี้ยงฉลองสอบติดมหาวิทยาลัยที่บ้านของตนเอง เพื่อที่ตนเองจะได้เป็นผู้รับเงินช่วยซอง
หลังจากหลี่ซานเจียงทราบเรื่อง ก็ตรงดิ่งไปที่ลานบ้านของพวกเขา ชี้นิ้วด่ากราดใส่หน้าผัวเมียคู่นั้นอย่างไม่ไว้หน้า
ชาวบ้านในหมู่บ้านมามุงดูความสนุกกันไม่น้อย พวกอาลุงอาป้าทั้งสามคู่ก็แห่กันเข้ามาร่วมวงด่าซ้ำเติมเพื่อความสะใจ
สุดท้าย งานเลี้ยงฉลองสอบติดมหาวิทยาลัยก็ยังคงให้สองเฒ่าหลี่เหวยฮั่นเป็นผู้จัด เงินช่วยซองที่ได้รับมาหลังจากหักต้นทุนค่าจัดเลี้ยงแล้ว ก็นำไปมอบให้อิงจื่อทั้งหมด เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในการเรียนมหาวิทยาลัย
หลี่ซานเจียงดูแคลนพวกคนเนรคุณทั้งสี่คนของบ้านหลี่เหวยฮั่นที่สุด ทว่าเรื่องหนึ่งก็ส่วนเรื่องหนึ่ง ต่อลูกหลานรุ่นถัดไปเขาย่อมไม่ได้มีอคติมากมายถึงเพียงนั้น
อย่างไรเสีย ตัวเขาก็เป็นผู้ที่มีลำดับอาวุโสสูงสุดในบรรดาคนแซ่หลี่ของหมู่บ้านในปัจจุบัน
ดังนั้น หลี่ซานเจียงจึงแสดงจุดยืนเป็นคนแรก ช่วยใส่ซองเป็นเงินก้อนใหญ่พอสมควร
พวกอาลุงอาป้าทั้งสามคู่ก็หนีไม่พ้น ภายใต้ข้อเรียกร้องของหลี่ซานเจียง จำต้องยินยอมใส่ซองเป็นเงินจำนวนเท่ากันนี้ด้วย
หากใช้คำพูดของหลี่ซานเจียงมาว่าไว้ ก็คือยังไงเสียก็เป็นญาติสนิทในครอบครัวเดียวกัน หากใส่ซองเท่ากับชาวบ้านทั่วไปที่มากินโต๊ะจีน ก็อย่ากลัวว่าจะถูกคนนอกหัวเราะเยาะจนฟันร่วงเลย!